Not : ana karakter erkeğin adı Karan Avcı ,ana karakter in yardımcısının adı Aras Doğu Özer , ana karakter kızın adı Aypare karel olarak kızın yardımcısın adı ise Ekim Aktan ve son olarak Aypare'nin kız kardeşi İkbal karel vardır .
12 yıl önce ... Aypare 'nin ağzından
Bugün doğum günümdü mumları üflemek için babamın gelmesini bekliyorduk . Annem camdan babamı beklerken yüksek bir ses duydum bir silah sesi ... annemin gözünden bir yaş geldi camları kapattı perdeleri çekti ve beni kucaklayıp dolabıma sakladı annem hâla ağlarken ona "ne oldu anne neyden saklanıyoruz ?" Demiştim annem hâla ağlarken gözyaşlarını sildi ve " canavar gördüm kızım eğer saklanmazsak bizi yerler ve bizi yemesini istemeyiz derken kendini sıkıyordu ağlamamak için sesler kesilene kadar burdan çıkmayacaksın tamam mı ?" Annemin dediklerinden korkmuştum gerçekten canavarlardan, camıma çarpan gölgelerden, karanlıktan çok korkardım annemi başımla onayladım annem dolabın kapağını kapattı ve ardından dolabın önünden koşarak uzaklaştığını duydum . Ve yine kapıdan gelen gürültülü ses ... resmen öyle korkmuştum ki canavar umarım annemi yemezdi babam neredeydi? Bizi kurtaracak mıydı? Dolapta dururken o kadar korkmuştum ki ne karanlıktan korktuğumu hatırlıyordum nede başka bir şey ağzımı sıkı sıkı kapattım ki canavar beni bulmasın ama tam o sırada beni bulmasından daha korkunç bir şey olmuştu annemin çığlığını duymuştum... canavar annemi yakalamıştı o kadar korkuyordum ki sessizce ağladığımın bile farkında değildim silah sesinin ardı arkası kesilmedi kulaklarım kopsun istedim ,sağır olayım istedim ama olmadı annemin hıçkırıklar içindeki yakarışı canavar annemi öldürürken canavarlardan korktuğum için annemin yanına gitmemem... ağlıyordum sessizde olsa annem için babam için ,babam bizi kurtarmadığı için apartmanda ki kimse annemin hıçkırıklarını duymadığı için ağlıyordum sonunda sessizlik oldu annem artık ağlamıyordu, silah sesi yoktu o canavar gitmişti ama ben artık kendimden nefret ediyordum 11 yaşımdaydım ama yemin etmiştim annemin intikamını alacaktım .polisler Beni evden çıkarırken aşağıda babamın cesedini görünce daha çok ağladım . Artık gözümde yaş kalmadığını , gözlerimin acıdığını hissetsemde içimdeki acı beni bitiriyordu annem ölürken ben canavarlardan korktuğum için ,dolaptan çıkmadığım için annem ölmüştü babam da ... hayatımda kimse kalmamıştı kardeşim İkbal dışında İkbal arkadaşları ile oyun oynamaya gitmişti iyikide gitmişti en azından o ölmemişti. Ve bir daha kimse beni incitemezdi , korkularımla annem ve babam öldüğünde yüzleşmiştim . Artık korkmayacaktım ve kendime ,aileme kardeşim bilmese bile onada verdiğim bir söz vardı bundan sonra korkmaacaktım yeterince büyüdüğümde ise kendi adaletimi yaratacaktım.
Günümüz ...
Şuan 23 yaşımdaydım küçükken yaşadıklarım tekrar aklıma gelince yine kendimden nefret ettim yüzüme öyle bir maske takmıştım ki artık ben bile kendimi bilmiyordum ama ailemin nasıl öldüğünü her hatırladığımda neden böyle bir kişiye dönüştüğümü ve kim olduğumu gayet net hatırlıyordum.
Ben Aypare Karel herkesin katil dediği kimliğini bilmediği kardeşimin bile iğrendiği katil adına G.A diyen katil benim evet benim ve küçükken kendime verdiğim söz aileme verdiğim sözü tutuyorum kendi Adaletimi yaratıyorum ama bu sıralar ikinci olarak gündemde olan bir katil daha yüzünü bile görmediğim halde yarıştığım biri ikinci ünlü katil kendine A.A diyordu bence beni, dışımda kimse onun kendine taktiği bu A.A ismini anlamamıştı evet kendine " Adaletin Aynası "Diyordu peki ben bu kendine "adaletin aynası "diyen katille tanışacak mıydım? Kendi adaletimiz ile yarışmaya devam mı edecektik şuan hiç bir şey belli değildi her şey karma karışıktı ama sadece şimdilik ...
Karen Avcı 'nın ağzından
Gazetelerde yine o siktiğimin katili vardı. Evet o katille yüzlerimizi bile görmemiştik evet bir savaş da , bir yarıştaydık ama kendine G.A diyen o katille tanışmak isterdim ikimiz de kendi adaletimizi yaratmıştık ve şuan bir yarış içindeydik ve yarışımızı yine o kazanmıştı ben listenin ikinci sırasındaydım ve o yine birinci sıradaydı ikimizde kendi kurallarımızla oynuyorduk ismini hep tahmin etmeye çalışsam da sadece adaleti çözebilirdim ama G ne anlamdaydı sikiyim o katili geçmem lazımdı ne ismi umrumdaydı nede adaleti şuan kendi adaletimin içindeydim ve şuan o pislik herifi Cenk Erdinç denen o pis sapığı gebertmem gerekiyordu ve öylede yapacaktım bana yalvaracaktı bunu yapardım.
~◇~
Şuan tüm malzemeleri hazırlamıştım ve önümde bağlı duran Cenk Erdinç 'e bakıyordum daha hiç bir şey yapmamıştım ve evet bana yalvarıyordu ama ne yazık ki ölüm den kurtulamayacaktı. "Lütfen bırak beni ,sana hiç bir şey yapmadım para istiyorsan parada veririm" sırıttım elimdeki bıçağın parıltısına baktım yavaşça o Cenk denen piçe yaklaştım . "İnan senden çok para kazanıyorum Cenk "
Korkuyla bana bakıyordu korku ,yalvarışlar en sevdiğim şeydi Cenk 'e daha çok yaklaştım ve o ne olduğunu anlamadan serçe parmağını kestim . O acı içinde bağırırken yere damlayan kan daha çok gülmeme neden oldu .Evet en sevdiğim renk,en sevdiğim görüntü . Cenk karşımda ağlamaya başlamıştı ne kadar acınası kendine erkek mi diyordu bu , ne kadar yazık.
" Ne oldu canın mı yandı acı çekme diye hızlı kesmiştim oysa " onunla alay ediyordum bunu anlıyordu şuanki hali acınasıydı.
"Orospu çocuğu bırak lan beni !" Bana dediklerine karşı hem sinirlendim hemde sakinliğimi korudum ne kadar kötüydü böyle düşünmesi kendi yaptıklarını hiç mi düşünmüyordu. "Ama o kadar insanı öldürende yine sensin Cenk değil mi ?sende ölmeyi hak ediyorsun hemde en acılısından " dudağımın kenarı kıvrıldı.
Elimdeki bıçağı ucunu karnına hafifçe bastırdığımda karnın ufacık da olsa kanıyordu bıçağın keskinliğini soğukluğunu hissediyordu korkuyordu. Ardından koluna hızlıca bir çizik attım ve kıpkırmızı dolu dolu kan boşalmaya başladı o kadar hoşuma gitmişti ki kahkahamı durduramadım ama hemen ölmesini istemediğim için kolunu sardım, ardından elime pense aldığımı görünce bağırmaya başladı ,ağlıyordu ,bağırıyordu ama faydası yoktur o artık bir ölüydü .
Ardından penseye parmağını sıkıştırıp kırdım . Resmen can çekişiyordu çığlık atıyor bağırıyordu acıdan bayılacak noktaya gelmişti tüm parmaklarını kırdığımda haline güldüm tüm öldürdüğü o insanların hepsinin çektiği acıyı şuan oda aynı acıyı çekiyordu ölene kadar işkenceye devam ettim öldüğünde ise son olarak vücüduna imzamı attım . Ellerimi yıkayıp oradan çıktım.
~◇~
İkbal in ağzından
Evde canım çok sıkılıuordu ve ablam da kendi odasına çekilmiş beni rahat bırak tavırlarında olduğu için eve bade ve idil 'i çağırmaya karar vermiştim. Az önce onları aramıştım az önce çıktıklarını söyleselerde resmen ışınlanmışlardı . Benim odama geçtik , dedikodu yaptık , ara sıra ablam gelip gidiyordu ama daha çok kendi dünyasında takılıyordu telefondan haberlere baktığımda bu seferde A.A katili nin yaptığı iğrenç katliam ı gördüm gerçekten bu katilleri anlamıyordum insanların hayatından ne istiyorlardı? Bilmiyordum ama dileğim bana dokunmamalarıydı.
Aypare Karel 'in ağzından
Kendimi odama kapatmış haberleri okuyordum orospu çocuğu "Adaletin aynası" denen katil yine dün yaptığı katliam ile beni geçmiş ve haberlerde birinci sıraya geçmişti . Sinirle Ekim'i aradım.
Ekim Aktan : Ne oldu Ayışığı
Aypare Karel : İş var mı ?
Ekim Aktan: Evet var Kaan Soykun .
Aypare Karel : Tamam bu akşam o adamın işini bitiriyoruz.
Ekim Aktan : Aypare siz şu A.A ile bi iş birliği yapsanıza la
Sinirle soludum o katili geçmeliydim bizim yarışımızda ben yenmeliydim ancak farkında olsam da yinede görmezden geldiğim bir şey vardı . Bizim yarışımız öyle bir boyuta gelmiştiki artık kendi adaletimizin dışına çıkmıştık.
~◇~
Ekim ile beraber yapacağımız bu katliam daha kötü olacaktı bizi ilk listeye koyacaktı. Kaan Soykun karşımızda elleri ayakları bağlı korkudan ağlayacak kadar korkmuş bir vaziyetteydi. Gerçekten ne kadar da acınasıydı.
Nolur yapmayın çocukl-"
Lafını kestim sanki çocukları çok umrundaydı büyük kızını taciz ediyordu ,ayrıca uyuşturucu kaçakcısıydı.
"Çocuğuna taciz eden sen mi çocuklarım diyorsun kızının yaşadıklarından daha acısını yaşatmam lazım sana ."
Ekim şok içinde aynı zamanda da sinirle konuştu .
"Vay belasını siktiğim birde kızını taciz ediyordun ha ama malesef kodumun beyinsizi şimdi öleceksin."
Adamın gözleri iri iri açılırken o korku bana daha çok öldürme isteği getiriyordu . Hemen yan tarafımda duran bir şişe asit suyu vardı. Şişeyi alıp kapaktaki delik olan kısımdan yavaşça ama fazla fazla Kaan Soykun 'un bacağına döktüm o acıyla bağırıyordu bense onun bu haline sırıtıyordum. Şişeyi bir kenara koyduğumda Ekim elinde keskin bir bıçakla Kaan denen herife yaklaştı.
Adam acı içinde ağlarken neredeyse altına yapacaktı korkudan Ekim bıçağı birden asit suyu döktüğüm yeri öyle bir hızla çizdi ki Kaan ağlarken gerçekten altına yapmıştı ve iğrenç bir görüntüydü bu ama işe devam etmek gerekirdi . Ekim bu sefer bıçağı az önce çizdiği yerden yavaşça çizmeye başladı adamın acıdan bayılmasını istemediğim için bacağını sardım ölmeden önce vücuduna imza atmak istiyordum bu yüzden bıçağımla tam göğsüne G.A yazdım.
Adam hâla acıyla bağırıyordu sesi çok çıkıyordu ve bu beni sinir etmişti.
Bıçağımla ağzını gösterdim. "Sanki çok bağırıyorsun ha , o dilini de keselim mi ne dersin?"
Adam hızla kafasını iki yana sağladığında ağzına bir bez tıktım acılı bir ölüm olmuştu , işkence yi pek sevmiyordu sanırım erkenden ölmüştü. sardığım bacağını açtım artık neredeyse tüm vücudu yanmıştı zaten son olarak kulübenin dışına çıkıp kocaman bir imza attım bu sayede Adaletin aynası denen katil kimin asıl adalet olduğunu anlayacaktı.
Devam edecek...