+Ben çıkıyorum, yarın görüşürüz.
-Nereye ya daha oyun oynıycaktık!
+Annem rahatsız biliyorsun ona bakmam lazım babam belli zaten geleceği yok.
-Haklısın iyi tamam yarın gir ama oyuna.
Konuştuğum kişi Elif 2 yıldır sanaldan konuştuğum arkadaşım. Şimdi diyeceksiniz sanaldan arkadaşlık mı olur diye ama oluyor hatta gerçekten bile güzel oluyor.
Bilgisayarın başından kalkıp giysi dolabının kapağını açtım gecelikleri mi alıp kapattım. Kıyafetleri giyip boy aynamın karşısına geçip kendime baktım. Ruh gibiydim rengim soluk görünüyordu belki bilgisayarla fazla oynadığımdan olmuş olabilirdi. Masamın üstündeki telefonumu alıp odadan çıktım, salona doğru ilerledim. Annem koltuğun üzerinde gözleri kapalı bir halde duruyordu. Uyuduğunu düşündüm. Salonun önünden geçip mutfağa girdim annem uyandığında acıkır diye düşündüm o yüzden dolaptan bir kaç domates çıkardım. Annemin en sevdiği domates çorbasını yapacaktım. Bir tane tencere alıp domatesleri içine doğradım.
Çorbanın bütün malzemelerini hallettikten sonra ocağın altını açıp tencereyi ocağa koyup üstünü kapattım, masanın yanındaki sandalyenin üzerine oturdum telefonu alıp Instagram 'a girdim. Mesaj kutumda yeni mesajlar vardı, mesajlardan biri gözüme çarptı. Kişinin ismi aynen şöyleydi. "Ölüm Oyunları" bu ne olabilirdi hiç bir fikrim yoktu ama çok merak edip gönderdikleri mesaja baktım.
-Sayın Eliz Kılıç sizi Ölüm Oyunları adlı bir yarışmamızda görmeyi çok isteriz. Ürettiğimiz oyunlar ölümcüldür ancak eğer bütün oyunları geçerseniz ve kazanırsanız size tam tamına 125 milyon dolar verilecektir. 20 bölümden oluşan bu yarışta size eşlik edecek 19 kişi daha olacak.
Kabul ederseniz bize en yakın 5 gün içinde haber verirseniz seviniriz.
Asla beni neden seçtiklerini sorgulamayacağım çünkü kazanırsam 125 milyon dolar kazanacağım mükemmel bir para bu! Benimle birlikte 20 kişi olacak demek ki.