Lanet, lanet , lanet , lanet peşimi bırakmıyor hep beni izlyormuş meğer, yıllardır içimde saklanan bir yılan gibi.Kalbim hızla atıyor kulaklarım duymuyor karşımda halamın cansız bedenini izliyorum , ne yapacaktım kendimi iyi hissetmiyorum herkes aşşağıda çığlıklar atıyor .Koltuğa oturmak için yavaşça arkamı döndüm başım dönüyor, iç sesim benimle dalga geçermiş gibi;
"Hadi ya gerçekten mi? olamaz böyle bir şey" dedi .
Ben küçüklüğümden beri içimde iki kişinin olduğunu düşünüyorum ,biraz karışık gelebilir ama ne zaman başım dönse onu görüyorum Lora'yı Lotusa benzediği için bu adı ona ben koymuştum,onunda benim gibi simsiyah saçları ve bem beyaz bir tei vardı ama bizi biririmizden ayıran tekşey göz rengimizdi benimkiler koyu maviydi Loranın kiler ise sim siyah ve büyüktü , bazı geceler sitresli olduğunda yada sinirlendiğinde göz bebekleri büyür ve gözünde hiç bir beyazlık kalmaz .karşımda o vardı Lora bana;
"Ne yapacaksın , halanı senin öldürdüğünü düşünücekler tıpkı aileni senin öldürdüğün gibi."
Cümlesini kahkaha ile bitirdi.
"SUS ARTIK SUUSSS! BENDEN NE İSTİYORSUN "
Resmen delirmiştim karşımdaki gerçek olmayan biri olsa bile basbaya güzel bir şekilde delirdim , o ise sanki melekmişçesine gülümseyerek;
"Hayatını Lotus.... hayatını."
Sözü biter bitmez bir küfür savurdum tam ayağa kalkıcaktım ki ,polis sirenleri duyuldu korkum boyumu aşmıştı Lora'nın gülümsemesi kayboldu, benimle ne kadar kavga etsede beni sevdiğini biliyordum, bana endişe ile;
" benimle gel suçlu olmasanda suçlu durumuna düşersin , beni takip et "dedi.
Annem ve babam ne zaman kavga etse benimle ilgilenir bana sarılır ve kulaklarımı kapatırdı , o benim tek gerçek dostum yani kendimdim .Hızla doğruldum ve Loranın bana uzatmış olan elini sımsıkı bir şekilde tuttum onları hissedemesemde beni çekiştirebiliyordu beni arka odanın birinde bulunan bir tablonun önüne götürdü, karşımda bizi izliyormuş gibi bize bakan bir kadın var gözleri korku ve pşmanlıkla bize bakıyordu, lora vicudu tabloya doğru dönük bir şekilde bana baktı ve bana;
"Onu de " dedi
"İyide neyi"
"Acele et"
loranın gözleri endişe ile büyümüştü ve korktuğum oldu polisler dış kapının arkasından;
"Kapıyı açın yoksa kırmak zorunda kalıcaz" dediler.
Lora tekrardan;
"Onu de zihninin derinliklerinde takılı kalan şeyi"
Anlamamıştım, polislerin sesi kesildiği için birazda olsa rahatlamıştım ama yanılmışım polisler kapıyı kırmaya çalıştıklarında Lora;
"Acele et!" dedi
zihnimi yokladım aklımda hiç birşey yoktu , polisler kapıyı kırdığında anide Loranın gözleri sim siyah olmuştu azımdan;
"lanet" kelimesi fırlayı verdi ve bize bakan tablodaki kadın ;
"lotus" dedi
lora bana bakarak
"kaç"dedi
"nereye"
"kaçabildiğin yere"
aklımdan ilk babamın evi geçti ,
tablo birden silindi ve arkasında bir kasa beliri verdi lora hemen kasayı açtı ve bana;
"şifreyi unutma"dedi
"şifre nedir?"
"1987" dedi
"tamam"
lora kasadaki kolyeyi ve yüzüğü elime tutuşturdu
"bunları tak , sakın kaybetme şimdi git"
"ama sen "
"ben onları oyalicam"
"sen hayalsin bunu nasıl yapıcaksın" derken polisler kapıyı kırdı ve içeri girdi ,lora ise yarım yamalak bir gülümseme ile;
"beni o kadar hafife alma lotus"dedi şaşırdım polisler tam karşımızda duruyor ve bizden ellerimizi havaya kaldırmamızı istediler, daha doğrusu benden .Lorayı görmüyolardı,o ise aralarında yılan gibi dolanarak onları birer birer öldürdü polisler hareketsiz bir şekilde yerde yatıyordu
"ama nasıl nasıl olabilir"dedim
"upss biraz fazla ileri gittim sanırım" diyerek yavaşça geri çekildi . bana;
"Ne bekliyorsun davetmi hadi gidelim "dedi
beni apartmanın arka kapısından sokağa çıkardığında hızla koştuk ama o an ölebilirdim bile , karşıdan karşıya geçerken bana bir araba çarprı yani okadar büyük bir acıydı ama araba bana diğil loraya çarpmıştı acı ile yerde kıvranan loraya baktım kolunda büyük bir yara vardı ve durmak bilmeyen bir kanı kendi koluma baktığımda benimde kolum yarılmıştı. Nasıl olduğunu anlamadan Lora ayağa kalkarak yine bizi koşuşturdu bacağımda açık kırık vardı çok acıyordu , resmen kırık olan kemik etimi delip geçmiş en sonun da yakınlarda bulunan bir sokağa girdik duvara yaslı bir şekilde oturduk ayağım çok arıyordu.Benim yaralarımın tıpa tıp aynısı loradada vardı.Lora ;
"Elini ver" dedi.Ben elimi verdiğimde tekrardan söze girdi
"lanet ortaya çık " dedi ve,
"tekrar et " dedi
benimle aynı anda
"lanet ortaya çık"
hava kırmızıya bayan dı loranın gözleri büyüdü ve nefesim kesildi lora beni ayağa kaldırdı vd bana sarıldı;
"Artık geri dönüşü yok" dedi ve beni içine çekti, bedeni bedenimin içine girdi , ve istemsizce dudaklarım loranın sesi ile;
"Artık bütünüz aynaya bak " dediyanımda ayna yoktu fakat telefonum vardı telefonumun kamerasından kendime baktığımda bir gözüm sim siyahtı bu loranın gözüydü, bedenimin sol yarısı uyuşuktu başım iyi değild,
o içime girmişti işte şimdi gerçekten bir beden de iki kişiyiz.
