Yine her zaman ki gibi 1+1 yurdumda oturuyordum. Odamizdan bağırış sesleri geliyordu.. Çünkü Hilal Azra'ya kızıyordu..
-Ben sana demedim mi çikolatamı yeme diyeee!? Vallaha öldürcem seni Azra!
-Benim bir suçum yok olayin faili Nisa!
Bunlar bağırışırken hazırlanıp odadan çıktım. En sevdiğim yere, Ürman Kütüphanesi'ne gidiyordum. Elimde Cuma pazarından aldığım Nike çantam ve içinde kitaplarim ve boş bir zihin ile..
Kütüphaneden içeri adimimi atar atmaz bir anda herkes bana bakmaya başladı! Çok korktum ama muhtemelen halüsinasyon gördüğümü düşünüp benim yaşam alanim olan en köşedeki 2 sandalyeli masaya oturdum.. Her zaman buraya birinin benle gelip kitap okumasini isterdim. Ama insanlar güzellikten ne anlar! Diye mirildanirken.. Yanıma çok tatli bir çocuk geldi. Ayrıca çok yakışıklıydı..
-Şeyy.. Yanınıza oturabilir mıyım?
Bi anda ayağa kalkıp çocuğa bağırmaya başladım..
-Günümü sizinle mahfetmek istemem!
Herkes çocuğa dik dik bakmaya başladı.. O aşırı tatli yüzüne kin dolu bakışlar arasında başka yere oturdu..
Bu benim, "İnsan Anlama Taktiğim" piskoloji öğrencisi olduğum için tüm insanlarda ilk başta bunu denerim. Ama işler biraz ters gitti!
Çocugun yanına usulca yaklaştım..
-Az önce olanlar için özür dilerim. Ben piskoloji öğrencisiyim, insanlar utanınca nasil olur onu öğrenmek istemiştim!
Çocuk ayağa kalkıp beni yerin 10 kat dibine sokucak o sözleri bana, bu güzelliğe sarf etti..
-Ne!? Gecelik 200 dolar mi bu inanılmaz!
Bu sefer de herkes bana dik dik bakmaya başladı.. Utançtan yerin dibine girmeden önce çocuğu kolundan tutup çekiştirmeye başladım..
-Sen ne yaptığını sanıyorsun!? Beni yerin dibine soktun şerefsiz!
Evet çok kaba davrandım ve çocuğun gözleri doldu..
-Ben sadece seni çok tatli bulduğum için tanışmaya gelmiştim! Ama sende herkes gibisin bir daha asla biriyle konuşmayacağım!
Sözünü bitirmeden kütüphanenin kapıları ardı ardına kapanmaya başladı.. Ne olduğunu anlamaya çalışıyordum..
-Neler oluyor!? İmdatt yardim edin kimse yok mu!? Daha çok gencim lütfen!
Diye ağlamaya başladım.. Halüsinasyonlar görmeye başladım aynı şeyler çocuktada geçerliydi.. Kütüphanedeki kişiler bana pis pis sırıtıyordu!
-O an fark ettim ki.. Bunların hepsi birbirine benziyordu..:)
1. Bölüm sonuuuu OWNSKWBSJSB en heyecanlı yerinde bıraktığım için özür dileriimmm 2. Bölüm hemen geliceeekk
