Lavinyadan: sanki her şey durmuştu zaman bile yere düşmüştüm öyle çok ağlıyordum ki hıçkırıyordum efe efe nolur beni bırakma çığlıklarım resmen tüm hastaneyi kaplıyordu dizlerimin üstüne düşmüş hıçkırarak ağlıyordum ona bişey olursa kaldıramazdım
Gözlerimden yaşlar süzülüyordu kalbim sıkışıyordu nefes alışım zorlaşıyordu ama kendimi düşünemezdim bu durumda deli gibi ağlıyordum ellerim titriyor kalbim acıyor korkuyordum ona bişey olmasından korkuyordum hala hıçkırarak ağlıyordum göz yaşlarım dinmiyordu silmeye çalışsamda diğerinin arkasından bir göz yaşı geliyordu göz yaşlarım sel olmuştu ağlamaktan nefes bile alamıyordum ayağa kalkamadım nefes almam iyice zorlaşıyordu ama umrumda değildi hala deli gibi ağlıyordum zaman akıyordu ama benim için durmuştu kalbim acıyor içim yanıyor öyleki bir hemşire yanıma gelip beni sakinleştirmeye çalıştı ama işe yaramıyordu hala deli gibi ağlıyordum acı dolu çığlıklarım tüm hastaneyi inlediyordu bir süre sonra ağlamaktan gözlerim kan kırmızısı olmuştu artık bana sakinleştirici iğne vurmuşlardı gözlerim kapanmıştı bir saat sonra gözlerimi açtığımda başımda eftel Melis uzay Furkan bide efenin hep hayırsız diye bahsettiği abisi ateş vardı gözlerimi açınca tüm dikkatleri bana kesildi eftel konuşmaya başladı
Eftel: lavinya iyimisin?
Lavinya: efe ben iyiyim efe nasıl noldu efe iyimi yaşıyomu durumu nasıl
Ateş: hala ameliyata
Lavinya: hiç bir gelişme yok mu
Ateş: maalesef yok
Melis: şitt tamam lavinya geçicek efe seni bırakmaz
Lavinya: bilmiyorum Melis çok korkuyorum ya ona bişey olursa ya beni bırakıp giderse
Melis: hayır o güçlüdür seni bırakıp gitmez korkma biraz sakin ol
Eftel: seni mutsuz görmek bizi üzüyor gel biraz ayaklan
Lavinya: istemiyorum ben efeyi istiyorum
Ateş: kardeşim güçlüdür seni bırakıp gitmez eftel haklı biraz sakin ol
Uzay: ateş haklı efe 7 kere ölümden döndü bu hiçbir şey onun için istersen furkana sor
Furkan: uzayın dediği gibi efe kaç kere ölümden döndü bu hiçbir şey efe bizi yarı yolda bırakmayacak
Lavinya: korkuyorum ama hemde. Çok fazla korkuyorum ona bişey olursa ben nasıl dayanıcam o benim hayatımın anlamı o olmassa ben yapamam onsuz nefes alamam dayanamam
Ateş: sen bize güven efe seni bırakmaz
Melis: al şu biraz iç
( Melisin elinden suyu aldım ve biraz içtim)
Melis: biraz iyisin demo bir şeyler yemek içmek istermisin
Lavinya: hayır gerek yok
Ateş: hayır var gücten düştün sana simit ve meyve suyu alıp gelicem itiraz yok.
Lavinya: teşekkür ederim
Onun meyve suyu ve simit almaya gidince biz amilayatanenin önüne geçtik ben tekerlekli sandalyedeydim bir hemşire amilayatanenin içinden çıkıp yanımıza geldi herkes merakla hemşirenin yanına gitti hemşire efenin çok kan kaybettiğini acilen AB negatif kana ihtiyaçı olduğunu söyledi bunu söyleyince yüzüm düştü çünkü ne benim kanım nede Melis uzay eftel Furkan onların Kanı uyuyordu arkadan elinde simit ve meyve suyuyla benim kanım uyuyor diyen ateşi duydum simit ve meyve suyunu elime verip kan vermeye gitti Kan verip geldiğinde
Lavinya: teşekkür ederim ateş
Ateş: rica ederim her nolursa olsun o benim kardeşim
Lavinyadan: aradan 7 saat geçmişti efe yedi saat sonunda amiliyattan çıktı onu normal odaya aldılar iki saat sonra hemşire yanıma geldi ve efenin uyandıgını ve beni görmek istediğini söyledi efenin yanına gittim
Lavinya: efe iyimisin canın acıyomi iyisin demi ağrın falan yok
( Ağlamaktan kıpkırmızı olmuş gözerime baktı ve)
Efe : iyiyim bücür iyiyim bir daha bu kadar çok ağlama bücür
Lavinya: hıh tamam
Efe: hala çok güzelsin
Bunu duyunca gülümsemiştim
Efe: şöyle gülme be bücür daha yeni çıktım amiliyattan gülüşüne hasta olup geri gircem şimdi
Lavinya: teşekkür ederim bu arada abinde burda sana kan veren abin
Efe: çıkarken onu çagırırmısın
Lavinya: tabiki
( Çıkarken abisini çagırdım abisi efenin yanına girdi)
Efe : beklemiyordum
Ateş: neyi
Efe: hem gelmeni hemde kan vermeni
Ateş: tabii gelecem oğlum her ne kadar iyi anlaşamasak da sen benim kardeşimsin ailemden son kalan kişi
Efe: sende benim abi
heyo canlarım sizce bu bölüm nasıl olmuş yorumlarda buluşalım sizleri seviyorum kendinize iyi bakın seviliyorsunuz 💗 💗 💝 💞