Gözümü açtıkda kendimi evde buldum.Nasıl olduğunu anlamamışdım.
Alnımda yara izi falan yokdu.Ayrıca bıçaklanmamışdım da.
NELER OLUYOR???ANLAMIYORDUM?!!
Tüm bunları aileme anlatdım.Onlar ise önce hayel görmüş olduğumu sonra ise bunun bir kabus olduğunu söylediler.Daha sonra ise onu daha çok görmeye başladım.Yinede aileme anlatdım.Bu sefer beni doktora götürdüler.
Doktor bana ve aileme şizofren olduğumu söyledi ve bir kaç ilaç yazdı.
1 HAFTA SONRA....
1 haftadır ki yani doktordan dömdüğmüz günden beri yine de o siyah giyimli adamı görüyordum.
Ailem beni doktora götürdü
Doktor ise ilaçların bende etki yaratmadığını ve benim ameliyyat olacağımı dedi.
Elif:NE A AM AMELYYATMI OLUCAM???
Doktor:Korkmana gerek yok
Tom:Korkma kızım biz senin yanında olacağız.
Annem:İyi olacaksın kızım..
Tom:Doktor bey peki ameliyyat ne zaman olucak?
Doktor:Hemen yarın.
Tom:Tamam o zaman doktor bey biz yarın geliriz.
1 GÜN SONRA..
AMELYYAT GÜNÜ
Bu gün ameliyyat olucakdım çok heyecanlıydımve birazda korkuyordum üstümü giyindim ve doktorla birlikde ameliyyat odasına girdik ameliyyat başladı bana narkoz verildi hiç bor acı hiss etmiyecekdim.
SAATLER SONRA..
Tom:Doktor bey ameliyyat nasıl oldu??Kızım nasıl??
SÜKUT...
Annem:Doktor bey bir şey söylesenize?Kızım nasıl??
Doktor:Başınız sağ olsun.Kızınızı beyin taramvası varmış.Beyin kanaması geçirdi.Kanaçayı durduramadık.Malesef.BAŞINIZ SAĞ OLSUN..
Tom:Ne??K k kızımmmm
Annem:Hayır hayır olamazzz
ÇIĞLIKLAR
