Neden yalnız olduğunu anlamazdı hiç bir zaman.
Neden okula gidemediğini, neden dışarıya çıkıp yaşıtları gibi gezip tozamadığını, neden telefonunun olmadığını..
Hep hayal kurardı, bu odadan nasıl çıkabilir, bu evden nasıl kurtulabilirim diye. Bazen düşünürdü, babasının parası mı yok acaba diye.
Ama fazlasıyla vardı, bir şirketin CEO'larıydı. Fazlasıyla olması gerekmez miydi?
Yalnızlık.
Kimsenin olmaması.
Lanet.
Yalnızlık bir lanetti, küçük kız artık bunu kabullenmişti.