Bölüm 2

---Bölüm 2: Kırılma NoktasıHerito, okuldan eve dönerken içindeki sıkıntının giderek büyüdüğünü fark etti. Bugün, her zamankinden daha yorgun ve bitkin hissediyordu. Odasına kapanıp yatağına uzandı; düşünceleri aklında dönüp duruyordu.Yehoro mesaj atmıştı: “Nasılsın? Gelmek ister misin?” Herito, kısa bir süre düşündü ve “Hayır, bugün yalnız olmak istiyorum,” diye cevapladı. Onun için artık yalnızlık, güvenli bir limandı. Sevdiklerinin varlığı bile bazen ağırlık gibi geliyordu.O akşam annesi, Herito’nun yanına oturdu ve ciddi bir sesle konuştu: “Doktorla konuştuk, bazı testlerin çıktı. Ama seni üzmek istemem…” Herito, kalbinin bir an durduğunu hissetti. Korku ve belirsizlik içinde annesinin sözlerini bekledi. Nihayet annesi fısıldadı: “Herito… senin hastalığın ciddi. Lütfen bunu ciddiye al.”Herito’nin dünyası başına yıkıldı. Günler, haftalar gibi uzun geliyordu; zaman adeta ağırlaşıyordu. Sevdikleriyle geçireceği her an, kıymetli ve bir o kadar da sınırlıydı. O an, Herito kendi hayatıyla yüzleşmeye ve ölüme dair gerçekleri kabullenmeye başladı.---