Sabah gözlerimi açtığımda havanın korkunçluğu beni geri uyumaya zorluyordu ama uykuya direnip yatağımdan kalktım üzerimi değişip pembe elbisemi giyerek aşağı sarayın bahçesine geçtim iştahım olmadığı için kahvaltıyı pas geçerek dolaşmaya çıktım. Ormanın içerisinde dolaşırken göğsüme tekrar o şiddetli ağrı girdi soluklanmak için ağacın altına oturdum, hastalığım ilerlemeye devam ederken hiçbir hekim daha teşhis koyamamıştı hastalığıma gün geçtikçe bedenim çökmeye devam ediyordu ve ben sona yaklaştığımı hissediyordum belki de ölüm benim için tek çare olabilirdi bir anlık karar ile sarayın en tepesine çıktım aşağı baktığımda korktuğumu hissetsemde kendimi avutmaya çalıştım gözlerimi kapayıp kendimi aşağı atmak için bir adım attım ve boşlukta süzüldüğümü hissettim.
Bölüm fazla kısa olduğunun farkındayım canlarım ama uzun yazıcam.
Bol bol yorum yapın aşklarımm 🩶
