Genç adam ellerinde bir buket çiçek sahile koşarak geldi.Gözleri şöyle bir sahilde gezindi, aradığını göremeyince ilk gördüğü banka oturup sevdiğini beklemeye başladı.Ellerinde her zaman ki çiçekleri vardı.Sevgilisinin en sevdiği çiçekler vardı.
Kırmızı kıpkırmızı kan kırmızısı güller..
Sanki dalından yeni koparılmış gibi tazeydiler,buram buram kokuyorlardı sevgi kokuyor, aşk kokuyor en önemlisi de özlem kokuyordu güller...
Hepsinin üzerinde damlalar vardı sanki ağlıyor gibiydiler.Genç adam güllere baktı sanki onlarla konuşuyormuş gibi "Neden ağlıyorsunuz bakın ben ne kadar mutluyum"dedi.Az sonra sevdiğini göreceği için kalbi gümbür gümbür atıyordu.Ne zaman onu düşünse,ne zaman onunla buluşacağını hayal etse kalbi aynı böyle yerinden çıkacakmış gibi oluyordu.
Senelerdir birbirlerine sevmelerine rağmen ikiside sevgisinden hiçbir şey kaybetmemişti...
Onları hiçbir şey ayıramazdı ne hasret,ne ayrılık,ne de ölüm ..
Genç adam telaşla saatine baktı.Sevdiği yine 1 dk geç kalmıştı.Üstelik o sevdiğini bekletmemek için dakikalarca önce koşarak geliyor,onu beklemeyi bile seviyordu.Ama sevdiği her zaman bunu yapıyordu.
Devamlı kendisini bekletiyordu.Herkesin bir kusuru olurmuş diye düşündü ve gözleri önündeki uçsuz bucaksız denize gözlerini dikti.
Denizin sonu yok gibiydi, tıpkı sevdiği kıza karşı olan aşkı gibi denizinde sonu yoktu.Sonsuzluğa uzanıyordu.Aslında onlar için bugün özel gündü.