Olmazlara İnat

Siyah topuklu botlarının yerle buluştuğu andaki o sesten rahatsız olmayıp at kuyruğunu geriye doğru attı. On beş dakika önceden gelmişti. Bu ilk günden iyi bir izlenimdi. Aslında bakarsanız hiç gitmek istemiyordu. Burada olmak da istemiyordu. Tedirgindi. Hazır da değildi. Ayakları geri geri gitmek istese de derin bir nefes alıp başını dikleştirdi, ileriye doğru adım attı ve marketin içine girdi. Market sabah saatleri olduğu için sessizdi. Ferahtı. Vardiyalı olduğu için de az çalışan vardı. Herkes kendi işine bakıyordu. Kimse onun geldiğini fark etmemişti. Zaten fark edilmek gibi bir amacı yoktu. Gözlerini etrafta gezdirirken onu gördü. Boğazı düğümlendi. Sertçe yutkundu. Çevresinden gelen algıları kapatıp sadece ona odaklandı. Kalbi hızlanmaya başlamıştı. Elleri zaten çoktan terlemişti derken aşinası olmadığı o güzel sesle irkilip başını gelen sese çevirdi. "Aramıza hoşgeldin Lavin."