Bellanova VIP Defilesi...
Antalya'nın en büyük kongre merkezinde düzenleniyordu.
Salon tamamen dolmuştu.
Moda dünyasının en önemli isimleri, basın mensupları, yatırımcılar ve davetliler yerlerini almıştı.
Podyumun iki yanında kameralar dizilmiş, sahnenin üzerindeki dev ekranda Bellanova logosu dönüyordu.
Perdenin arkasında ise...
Maison D'Elior ve Maison Noir ekibi son hazırlıklarını yapıyordu.
İpek derin bir nefes aldı.
"Ellerim titriyor."
Ege hemen yanına geldi.
Nazikçe elini tuttu.
"Ben buradayım."
İpek gülümsedi.
"Artık biliyorum."
Bir köşede Lara ile Kerem askıları son kez kontrol ediyordu.
Kerem eğilip fısıldadı.
"Hâlâ ilk buluşma teklifim geçerli."
Lara gülümsedi.
"Defileyi sağ salim atlatalım, sonra düşünürüm."
"Demek hâlâ şansım var."
"Belki."
Kerem başını iki yana salladı.
"Şu 'belki' kelimesi beni öldürecek."
Lara gülerek ceketin yakasını düzeltti.
"Biraz da sen bekle."
Mert ile Meral Hanım ise sessizce podyumu izliyordu.
Aylar süren emek...
Birkaç dakika sonra herkesin önüne çıkacaktı.
---
Sunucunun sesi salonda yankılandı.
"Şimdi gecenin kapanış koleksiyonu..."
"...Maison D'Elior ve Maison Noir ortak çalışması!"
Alkışlar yükseldi.
İlk model podyuma çıktı.
Ardından ikincisi...
Üçüncüsü...
Her tasarım büyük beğeni topluyordu.
İnsanlar telefonlarıyla fotoğraf çekiyor, basın notlar alıyordu.
Alessandro ile Sofia ön sırada birbirlerine gülümseyerek baktılar.
Sofia fısıldadı.
"Başardılar."
---
Koleksiyonun son parçası da podyuma çıktığında salon ayağa kalktı.
Dakikalarca alkış koptu.
Mert'in gözleri dolmuştu.
Meral Hanım ilk kez onun elini sıktı.
"Tebrikler."
Mert de gülümsedi.
"Size de."
Tam o sırada...
Sunucu yeniden konuştu.
"Ve şimdi..."
"Bellanova'nın yeni uzun dönem iş ortaklarını açıklamak üzere Sayın Adrian Vesper'i sahneye davet ediyoruz."
Alkışlar arasında Adrian sahneye çıktı.
Her zamanki gibi kusursuz bir gülümsemesi vardı.
Mikrofonu eline aldı.
"Öncelikle bütün ekipleri kutluyorum."
Salondan alkış yükseldi.
Adrian devam etti.
"Ancak..."
"...kazanan yalnızca bir ekip olabilir."
Tam o sırada...
Salonda başka bir ses duyuldu.
"Bir dakika."
Herkes dönüp baktı.
Lara...
Sahnenin kenarından yürüyerek geliyordu.
Kerem şaşkınlıkla arkasından seslendi.
"Lara?"
İpek de donup kalmıştı.
Lara sakin adımlarla sahneye çıktı.
Adrian'ın karşısında durdu.
"Karar açıklanmadan önce..."
"...benim de söylemek istediğim birkaç şey var."
Adrian kibarca gülümsedi.
"Elbette."
"Buyurun."
---
Lara cebinden küçük bir USB bellek çıkardı.
Salonda fısıldaşmalar başladı.
Alessandro şaşkınlıkla ayağa kalktı.
"Lara?"
Lara derin bir nefes aldı.
"Yaklaşık altı aydır..."
"...bir şeylerden şüpheleniyordum."
Kerem'in kaşları çatıldı.
"Altı ay mı?"
Lara devam etti.
"İlk başta sadece tesadüf sandım."
"Sonra..."
"Kumaş pazarında..."
"Kampta..."
"Atölyede..."
"Her seferinde küçük parçalar gördüm."
"Ve bunları kimseye söylemedim."
Çünkü...
"Kanıt olmadan kimseyi suçlamak istemedim."
Salondaki dev ekran açıldı.
USB takıldı.
İlk görüntü geldi.
Kampta çekilmiş bir fotoğraf.
Arka planda...
Atelier Vesper çalışanlarının gizlice kutular taşıdığı görünüyordu.
İkinci görüntü.
Atölyenin çevresindeki güvenlik kameralarından alınmış kareler.
Üçüncü görüntü.
Silinen kayıtların yedeği.
Dördüncü görüntü.
Adrian'ın asistanıyla yaptığı mesajlaşmalar.
**"Hazırlık tamamlandı."**
**"Son parçayı alın."**
**"Kimse şüphelenmeyecek."**
Salondaki herkes sessizleşti.
Adrian'ın yüzündeki gülümseme ilk kez kayboldu.
Lara son dosyayı açtı.
Bağımsız laboratuvar raporu.
Sabotaj yapılan kumaşlarda kullanılan kimyasalın analizi.
Raporda aynı kimyasalın...
Atelier Vesper deposundan alınan numuneyle eşleştiği yazıyordu.
---
Adrian mikrofonu eline aldı.
"Bunlar..."
"...bir yanlış anlaşılma."
Tam o sırada...
Elena ayağa kalktı.
"Hayır."
Herkes ona döndü.
Elena derin bir nefes aldı.
"Ben de ifade vereceğim."
Adrian şaşkınlıkla baktı.
"Elena?"
"Gördüklerimi daha fazla saklamayacağım."
Alessandro güvenlik görevlilerine döndü.
"Lütfen."
İki görevli Adrian'ın yanına geldi.
Adrian ilk kez kontrolünü kaybetti.
"Bunun bedelini ödeyeceksiniz!"
Lara sakin bir şekilde cevap verdi.
"Hayır."
"Biz sadece emeğimizi koruduk."
Güvenlik görevlileri Adrian'ı salondan çıkardı.
Salon birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra...
Bütün salon ayağa kalktı.
Alkışlar dakikalarca sürdü.
---
Alessandro tekrar sahneye çıktı.
Gülümsüyordu.
"Kararımız değişmedi."
"Maison D'Elior ve Maison Noir..."
"...Bellanova'nın yeni resmî iş ortaklarıdır."
Bu kez alkışlar daha da yükseldi.
İpek sevinçten Ege'ye sarıldı.
Ege de onu sıkıca kucakladı.
Kerem dönüp Lara'ya baktı.
"Gurur duyuyorum seninle."
Lara gözleri dolarak gülümsedi.
"Teşekkür ederim."
---
### Bir Ay Sonra
Maison D'Elior...
Eskisinden çok daha yoğundu.
Kapının önünde müşteriler sıra bekliyordu.
Duvarlarda Bellanova ile yapılan ortak koleksiyonun fotoğrafları asılıydı.
İpek ile Ege birlikte yeni koleksiyon üzerinde çalışıyor, arada birbirlerine takılıyorlardı.
Kerem ise Lara'nın çizimlerine bakıyordu.
"Bence bu omuz kesimi biraz değişebilir."
Lara kaşını kaldırdı.
"Yine mi?"
"Mesleki refleks."
Lara gülerek kalemi ona uzattı.
"O zaman birlikte düzeltelim."
Kerem kalemi aldı.
Artık aynı masanın iki ucunda değil...
Yan yana oturuyorlardı.
---
Mert dükkânın vitrinine yeni tasarımı yerleştirirken arkasından tanıdık bir ses geldi.
"Güzel olmuş."
Meral Hanım'dı.
Mert gülümsedi.
"Teşekkür ederim."
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra Mert derin bir nefes aldı.
"Size uzun zamandır söylemek istediğim bir şey var."
Meral Hanım hafifçe gülümsedi.
"Tesadüfe bakın..."
"Benim de."
İkisi aynı anda konuştu.
"Ben..."
Sonra ikisi de gülmeye başladı.
Mert bu kez cesaretini topladı.
"Meral..."
"Size âşık oldum."
Meral Hanım'ın gözleri doldu.
"Çok geç kaldınız."
Mert'in yüzü düştü.
Meral Hanım gülümseyerek devam etti.
"Çünkü..."
"...ben sizden daha önce âşık oldum."
Mert şaşkınlıkla güldü.
"Gerçekten mi?"
"Gerçekten."
Bu kez ilk adımı Meral Hanım attı.
Elini uzattı.
Mert elini tuttu.
Lara kapının arkasından fısıldadı.
"Sonunda."
İpek kıkırdadı.
"Elli bölüm bekleyecekler sandım."
"Otuz iki."
"Yine uzun."
Herkes kahkahaya boğuldu.
---
Akşam dükkân kapanırken dört genç vitrinin önünde durdu.
Lara tabelaya baktı.
**Maison D'Elior**
İlk gün buraya korkuyla girmişti.
Şimdi ise...
Burası sadece çalıştığı yer değildi.
Ailesiydi.
Kerem usulca elini tuttu.
İpek de Ege'nin omzuna yaslandı.
İçeride Mert ile Meral Hanım müşterileri uğurluyordu.
Lara gülümseyerek fısıldadı:
"Biliyor musun?"
Kerem döndü.
"Ne?"
"Meğer bazı insanların hayatımıza girmesi için..."
"...önce ölçümüzün alınması gerekiyormuş."
Kerem güldü.
"Ve galiba..."
"...en güzel kıyafetler kumaştan değil..."
"...doğru insanlarla dikilen hayatlardan oluyormuş."
Lara başını omzuna yasladı.
Dükkânın ışıkları yavaşça söndü.
Vitrinde sadece altın harflerle yazılmış isim kaldı.
**Maison D'Elior**
Ve altında küçük bir slogan...
> **"Her dikiş, yeni bir başlangıçtır."**
**SON** ✨