Bay Black, büyük siyah masasında oturmuş, önündeki siyah ve ağır zımbayla oynuyordu. Karşısındaki şehir manzarasına boş gözlerle bakıyor ve bir umutla yeni bir iş bekliyordu. Sandalyesini geri itip ayağa kalktı. Siyah tonlarındaki Amerikan mutfağına gidip kahve makinesini çalıştırdı. "Yeni bir mesajınız var Bay Black." Robot Alex'in sesiyle Bay Black masasına geri döndü. Telefonunu parmak iziyle açıp mesajlara girdi. Mesaj sekreterindendi:
"Merhabalar Bay Black, sizin için iyi bir fırsat yakaladım. FBI, şehirdeki üst üste gerçekleşen iki cinayetin çözümünde sizden yardım istiyor. Altüstü iki cinayet bunu da onlar çözsün diye karşılık vereceğinizi tahmin ettim fakat bu sefer farklı gibi. Kabul ederseniz, FBI'dan Gregor Smith sizinle görüşecek." Bay Black, kabul mesajı attıktan sonra hazır olan kahvesini almaya gitti. Kahve kupasını masaya koyup, sandalyeye geri oturduğu an telefonu çaldı. Bay Black, bilinmeyen numarayı onayladı ve telefonu kulağına götürdü.
"Merhabalar, dedektif bey."
"Bay Black denmesini tercih ederim."
"Affedersiniz, Bay Black. Öncelikle kabul ettiğiniz için teşekkür ederiz. Şehrin en iyi dedektifi olduğunuzu duydum..."
"Konuya gel Bay Smith."
"Pekala, hamen. Ekibimiz iki hafta önce derenin kenarında kötü kokan şüpheli bir poşet bulunduğunun ihbarını aldı. Tahmin edersiniz ki o bir cesetti. Daha doğrusu ceset parçasıydı. Poşette genç bir adamın başı ve günlük olduğunu tahmin ettiğimiz bir şeye rastladık. Daha derin araştırma yaptığımızda; bir veye bir buçuk metre geride telefonunu ve cüzdanını, beş veya altı metre ileride ise diğer uzuvlarını bulduk." Gregor telefonun diğer tarafından masasındaki dosyayı açtı ve boğazını temizledi. "Mağdurun ismi Danny Brown. 16 yaşında lise öğrencisi." Bay Balck oturuşunu düzeltti. "Gerçekten mağdur muymuş bari?" dedi duygusuz bir sesle.
"Anlamadım?"
"Yani daha önce bir suça karışmış mı? Bir düşmanı falan var mıymış?"
"O konuya gelecek olursak, geçen hafta aynı türden bir cinayetle daha karşılaştık. Bu sefer mağdur evinde ailesi tarafından ölü bulundu. Ailesi evde olmadıkları için hiçbir şey bilmiyorlardı. Mağdurun bir kaç uzuvu; dolabından, çekmecesinden ve balkonundaki saksının içinden bulundu. Fakat bu iki cinayetin tek ortak noktası bu değil. İki mağdur da aynı ortaokula gitmişler. Liseleri farklı fakat sevgili oldukları Danny Brown'ın günlüğünden ortaya çıktı. Ailesi ayrıldıklarını bu yüzden Danny'nin sorun çıkardığını söyledi. Biz de ikinci mağduru yani Emily Kane'i Danny Brown'ın öldürebileceğini düşündük fakat bu imkansızdı. Bunun iki mantıklı nedeni var. Birincisi, Danny bu kadar korkunç bir cinayeti arkada tek bir parmak izi bile bırakamayacak kadar ne yetenekliydi ne cesurdu. İkincisi ise, Emily ölmeden önce zaten Danny ölüydü." Bay Black not alıp konuştu:
"Otopsi sonuçları neler? Yapıldı mı?"
"Yapıldı. Katilin ikisini de balta gibi büyük bir kesici aletle öldürdüğü düşünülüyor. Herhangi bir kurşuna rastlamadık. Onun dışında Emily Kane'in bedeninde boguşma izleri var."
"Güvenlik kameraları incelendi mi?"
"Emily Kane'in evinde toplam üç tane kamera var. Üstelik birisi hemen odasının balkonunda. Fakat nasıl olduğu bilinmez, kamera bir kaç dakikalığına arızalanıyor ve geri düzeldiğinde camdan Emily'nin cansız bedeni ve balkondaki saksıda olmayan bir parmak beliriyor. Üstelik parmak aceleyle kesilmişe benzemiyor. Bu kadar kısa bir sürede bu gerçekten akıl almaz."
"Olay gece mi gündüz mü gerçekleşiyor?" Dedi merakla dedektif.
"Gece. Belli ki katil gündüz yapabilecek kadar yürek yememiş."
Komşular herhangi bir şey görmüşler mi?"
"O saatte herkes uyuyormuş."
Bay Black çenesini kaşıyıp notlarını gözden geçirdi. Fark ettiği bir detayla kaşlarını çattı. " Onların birlikteliğini istemeyen ortak bir arkadaşları var mı? Veya sadece ortak bir arkadaşları?"
"Nasıl yani? Bu kadar detaylı bir cinayeti liseli bir çocuk yapabilir mi ki Bay Black?"
"Kimseye güven olmaz. Sizin işiniz bu değil mi? Çocuk olsun veya olmasın şüpheli herkesin gözden geçirilip, gerekiyorsa soruşturma yapılmalı. Şimdi sorumu tekrarlıyorum, ortak bir arkadaşları var mıydı?" Gregor telefonun diğer tarafından nefesini sesli bir şekilde verdi. "İkisinin de cenazesine gelen bir kaç kişi gözümden kaçmadı tabii. Fakat oldukça üzgün görünüyorlardı."
"Bu, benim iş numaram Bay Smith. Şahısların isimlerini bana atın. Biraz araştırma yapıp yarın sizin ofisinize saat yedide geleceğim. İyi günler."
"Fakat Bay Black-" Bay Black telefonu kapatıp masaya koydu. Notlarını baştan okuyup kahvesini eline aldı. Sırtını sandalyeye yaslayıp şehir manzarasına baktı. "Kesilen uzuvlar ha? Biraz klişe ama cesurca değil mi?" Dedi kendi kendine ve güldü. "Bu, o katilin son cinayeti olacak. Çünkü hiçbir katil kanıt bırakmadan ayrılmaz."