Herşey bir kabus gibiydi. Sen ne kadar çabuk geçtiğini düşünsende bir o kadar yavaştı herşey. Duyduğum çığlık sesi ile kafamı yerden kaldırdım. Dora.. Yerde..
"DORA" Doruk'un sesi öyle yüksektiki benim olduğum yerde buz kesmeme sebep oluyordu. Evet,Dora yerde kanlar içinde yatıyordu. Kurşun karın boşluğunda olmalıydı . Herşeyi özetleyen bir gözyaşı süzüldü gözlerimden. Bir taneydi belki ama bir okadarda ağırdı onu taşıması.
"DORA" diye haykırdım.
"Dora gitme,Dora lütfen,Dora bana bak. Dora!" diye bağırdım. Hayır ölemezdi, şu an ölemezdi! Benim yüzümden ölemezdi!
"AMBULANSI ARAYIN" Dora yavaşca gözlerini araladı
"Hayat.." dedi. Karşımda o duvarlı kız yoktu. Savunmasız kalmıştı.
"Zorlama kendini abiciğim ambulans gelmek üzere" dedi Doruk. Dora yavaşca gülümsedi ve konuşmaya başladı
"Abi.. Avion'a iyi bak olur mu?"
"Abiciğim sen bakarsın ona.. Öyle konuşma.." yavaşça gözleri kapandı Dora'nın. Ambulans geldi ve Dora'yı sedyeye aldılar. Ağlamak istiyordum fakat zordu. Eğer ben üniformayı almayı kabul etmeseydim bunlar başımıza gelmeyecekti belki. Fakat olmuşla ölmüşe çare yoktu..
---------------
Hastanedeydik. Caner sinirden hastenin koridorunda 120. turunu atmış, Doruk tepkisiz bir şekilde duvarı izliyordu. Askeriyenin yanındaki küçük hastanedeydik. Defne'yi çağırmışlardı. Defne normalde askeriyenin revirinde çalışıyordu fakat hem Doruk'un isteği ile hemde. Dora'nın durumunu görünce buraya gelmeyi kabul etmişti. Bir süre daha oturduktan sonra ameliyathaneden çıkan Defne'iyi görünce üçümüzde ayağa kalktık
"Defne?" Dedi Doruk. Çok korktuğu gözlerinden belliydi. Seviyor olmalıydı kardeşini. Defne;
"Dora şu an daha iyi. Kurşun karın boşluğuna gelmiş, hayati tehlikeyi atlattı." Deyince üçümüzde rahat bir nefes aldık.
"Çok şükür,peki biz ne zaman görebiliriz?" Dedi Doruk.
"Uyandıktan sonra." Bir anda Defne'nin telefonu çaldı. Elini scrubunun cebine soktu ve telefonu çıkarttı. Açtı ve konuşmaya başladı.
"Ne? Uyandı mı? Daha çok erken. Her neyse, geliyorum." Telefonu kapattı ve tekrar cebine koydu. Bize döndü ve "Dora uyanmış,benimle gelin." Dedi. Ayağa kalktık ve ilerlemeye başladık. Dora'nın odasının önüne geldiğimizde bir süre oturmak istedim. Oturdum ve ne zaman yanıma aldığımı dahi bilmediğim kulaklığını taktım ve bir şarkı açıp dinlemeye başladım. Kahretmesin ki sözleri içinde olduğumuz durumu anlatıyor gibiydi.
Sanma şahım herkesi, sen sadıkane yar olur
Herkesi sen dost mu sandın? Belki ol ağyar olur
Sadıkane belki ol alem de serdar olur
Yar olur,ağyar olur,serdar olur,dildar olur
Altın harflerle yaz mahlasını
Halvetim kasvet kem gözlere şiş..
(Sagopa Kajmer-Gölge Haramileri)
Dinlemeye devam ederken kapıda Doruk belirdi. Mutlu duruyordu. Kardeşi uyandığı ve sağlıklı olduğu için olmalıydı. Kafamı yerden kaldırdım ve Doruk'a baktım.
"Dora seni çağırıyor." Dedi. Yavaşca ayağa kalktım ve telefonumu çıkartıp altı morarmış gözlerime baktım,derin bir iç çektim.
"Geliyorum" dedikten sonra kapıya doğru ilerledim.
İçeri girmek biraz zor olmuştu. Kendimi suçlu hissediyordum.
"Hayat?" dedi Dora.
"Dora" diye mırıldandım
"Sakın bana kendimi suçluyorum triplerine girme Hayat"
"Ama..." Diyebildim
"Hayatcığım seni forma almaya kim götürdü?" ağlamaya devam ediyordum. Asker olmak her zaman duyguları gizli saklı yaşamak değildi ki ben bunu zaten başaramazdım.
"Sen." diye mırıldandım
"Peki kim seninle Uraz'ın yan yana kalmasına izin verdi?"
"Sen."
"Hayat,peki kim vuruldu?"
"Sen"
"Sence suçlu kim?" cevap belliydi
"Ben!"
"Salak olma,Hayat! Eğer onu içeri girmeden vursaydım hiçbirşey olmayacaktı değilmi? Hem beni neden hastaneye getirdiniz? Ben iyiyim!" Doruk şaşırmıştı,neden mi? Bu kız fazla cesaretliydi...
"Saçmalama,Dora!Ölüyordun!" Bayan Hazırcevap cevap verdi
"Sonuçta ölmedim,değil mi?" Doruk şaşırıp kalmıştı
"Bu kız neden böyle oldu ya.." Bayan Hazırcevap tabiki cevap verdi
"Sen ne demeye çalışıyorsun? Aynı anneden doğduk oğlum! Ben neysem sende osun!" az önce kız ölecekti ve bunlar hâlâ kavga ediyordu,şaka gibi!
"Sen düzgün olmamışsın işte Dora,kabul et!" ben mutluydum,cidden. Ne kadar yeni gelsem bile,bu timde kardeşlik vardı. Ben aile sıcaklığını bu timde hissetmiştim.
"Ee abi,ben ne zaman göreve döneceğim" dedi Dora,bu kız az önce ölecekti,ölecek!
"Eşşek sudan gelince,Dora" harika,tebrikler!
"ABİ!"
"Ne var?"
"Ayısın"
"Ben ayıysam sende ayısın sevgili kardeşim"
"Kes"
"Tamam" seviyorum sizi,cidden..
Yazarın notu✨
Merhabaaa yeni bir bölümle sizlerleyim. Aslında Hayat'ında diğer kadın asker karakterler gibi olmasını isterdim ama ben bir tık daha duygusal yazmaya karar verdimm. Sizi sebiyorumm yeni bolumde gorusuruzz 💞✨