Derin bir nefes aldım. Düğün akşamıydı. Düğün akşamı yapmamız gereken şey ise evdeki korumaları ve Semy'yi indirmemiz gerekiyordu. Hızlıca gelinliğimi çıkartıp üstüme rahat bir şeyler geçirdikten sonra Doruk'a seslendim.
"Gelebilirsin!" Bir anda içeri girmesi bana da sürpriz olmuştu. Kapıda saniye mü sayıyordu?
"Hayat" Adımı onaylayan bir mırıltı çıkardım
"Sen.." dedi. "Bu gece çok güzeldin" garip bir şekilde içimde garip bir his oluşmuştu. Bu his ile içinden gelen gülümsemeye engel olamadım ve kocama döndüm. Sonra garip bir duygu değişimi yaşadım ve gözlerim doldu.
"Ama ben.." dedim "Hiç böyle hayal etmemiştim. Sen olacaktın,ben olacaktım,ailelerimiz olacaktı. Arkadaşlarım olacaktı neden böyle oldu Doruk?" Gülümsedi
"Sen ve ben vardık. Sen en güzel halinle oradaydın. Evet! Dedin. Şimdilik bunlar yeterli gelsin. Ama sana söz. Hayalimde ne varsa gerçekleştireceğim" onu biraz sinirlendirmem gerekiyordu
"Ya hayalimde sen yoksan?" Ne dediğimi idrak etmek ister gibi bana baktı
"Ne?"
"Ya hayalimde sen yoksan?" Bir anda çenesi kasıldı.
"Kim varmış hayalimde?" Dedi
"Kudur,söylemeyeceğim" çenesi daha da kasıldı. Resmen domatese dönmüştü
Kudursun kıskançlıktan,dağ ayısı!
"Hayat,söyle güzelim. Kim var hayalimde? Söyle hayalinden söküp duvara çivileyeyim onu." Gülümsedim
"Kendini duvara çivileyecekmisin?" Bir anda dediklerimi idrak etti ve yavaşça rahatladı. Ona karşı olan hislerim tavan yapmıştı. Bir anda içime doğan hissi daha fazla içimde tutamadım ve ona sarıldım. Sıkı sıkı.
"Seni çok seviyo-" dediğim anda arkadan bşr kurşun sesi yükseldi. Daha sonra ise bir çığlık sesi. Dondum kaldım. Bu ses Laura'ya aitti. Durdum. Semy bağırıyordu.
"Sen yalansın, hepiniz yalansınız,bana yalan söylediniz!" Uçaktayken gördüğüm kabus geldi aklıma,Doruk'u korumam gerekiyordu. Laurayı korumam gerekiyordu! Doruk bir hamle yaptı ama anahtarı ve silahımı kapıp kapıyı kilitledim.
"Affet beni Doruk,seni korumam gerekiyor. Eğer başıma bir şey gelirse, seni çok sevdiğimi unutma, olur mu? Bu operasyon bu gün bitecek. Ya Semy gidecek, yada birlikte gideceğiz. Seni seviyorum" hızlıca aşağı indim. Doruk kapıyı kırmaya çalışıyordu. Hızlıca aşağı indim. Laura karnından vurulmuştu. Durumu ağır görünüyordu. Hızlıca Laura'yı götürmeye çalışan 3 korumayı etkisiz hale getirdim. Bu yolun sonunda ya şehadet ve Zafer vardı,ya da sağ bir zafer. Hiç çıkarmadığım kulaklığıma iki kere tıkladım.
"Aylâl,Laura vuruldu. Deşifre olduk. Senin bize özel hazırlattığın sığınağa geçiyoruz. Hızlı bir şekilde destek gönder. Güvende değiliz." Dedim Aylâl,
"Tamamdır Mavi,Siyam'ı da al ve güvenli alana geç. Destek ekip en fazla 15 dakika sonra hemen geliyor" Laura'yı kucağıma aldıktan sonra bir el silah patladı. Silah sesi ile birlikte omzunda bir sızı hissettim ama durmadım. Doruk kapıyı kırmış,beni vuran Semy'yi şimdilik etkisiz hale getirmişti. Doruk ile birlikte sığınağa girdik. Laura'yı yatağa yatırdım ve yanına oturdum. Bilinci açıktı.
"Ablacığım," dedim "İyi olacaksın" gülümsedi
"Abla.." dedi. Göz yaşlarıma hakim olamıyordum.
"Söyle ablam,söyle güzelim." Dedim
"Ben.." dedi zorla. Nefes almakta zorlanıyor gibiydi "Ben sadece sevilmek istedim.." bir kaç kere öksürdükten sonra bana döndü "Bahçede.. kedim var. Adı diamomd. Ona iyi bak olur mu? Ben sevilemedim. O sevilsin.." yavaşça gözlerini kapattı.
"Laura! Laura! Laura uyan! Laura!"
Ölemezdi,
Ölemezdi
ÖLEMEZDİ!