Okulun ilk günü sonunda gelmişti yazın her hafta farklı yerlere gitmiştim ve zamanın nasıl bu kadar hızlı geçtiğini hala anlayamıyordum. Daha yeni tatilin ortasında olmalıydık.
Düşüncelerimden sıyrılıp kahvaltı etmeye başladım. Annemle babam sohbet ediyorlardı ama onları duyamayacak kadar uykum vardı. Yanımda olan telefonumdan saatime baktım ve saatin 7.48 olduğunu gördüm hemen ağzıma bir kaç bişey sıkıştırıp sofradan kalktım.
''kızım yeseydin ya tabağın yarım kaldı''
''anne okula geç kalıcam yiyemem''
Odama doğru koşmaya başladım. Derse geç kalmak istemiyordum ve dersim saat 8.10 da başlıyordu. Çantamı aldım ve telefonumu kapatıp yastığımın altına koydum...
Evden aceleyle çıkmış olduğum için nefes nefeseydim ama duramazdım okul müdürümüz beni yine cezaladırırdı ve ben bunu hiç istemiyordum. Manyak müdürümüzün gerçekten katı kuralları vardı ve her birini en az bir kere bana uygulamıştı.Bir keresinde onun odasını temizlemiştim ve daha sonra okulu bana temizletmişti. Şu son 3 yılda her cezayı çekmiştim.
Yolu kısaltmak için ara sokaklardan geçtim ve tam zamanında zil çalmıştı ve bende okulun önündeydim. Öğrenciler sırayla içeri girerken ben hala hangi sırada olduğumu bulamamıştım ve uzaktan müdür bana bakıyordu. Biri kolumdan tuttu ve yan sıraya çekti. Sol tarafıma bakınca bu çocuğu hiç tanımadığımı farkettim. Kumral saçlı ve bal renkli gözlere sahipti. Gözlerim koluma kayınca adını bilmediğim çocuk kolumu bıraktı ve ,
''sıran burası''
'' Teşekkür ederim de sen nerden biliyorsun?''
çocuk bana malmısın der gibi bakış atıp,
''yaka kartına baktım gerizekalı!''
Çocuğun bana bir anda sesini yükseltmesi baya sinirimi bozmuştu , adam akıllı sordum dimi insan bi karşımda kız var diyip sesini kısar bu anırmıştı resmen!
''Anır anır kimse duymadı bağırdığını!''
diyip çocuğun kafasına vurdum ve gerizekalı diyerek gitim. Müdürü önemsemeden okula doğru yürümeye başladım . Yine kolumdan tutmuştu manyak tam bağırıcak ken arkamı döndüm ve ortaokuldan beri arkadaşım olan beste ile göz göze geldim
''ebru mal mısın müdür on saattir seni çağırıyor ve bu sefer kesin canına okuyacak o çocuğa karıştın diye neyse yürü yine başına bela aldın ebruşum ya''
''bi dakika o çocuk kim öyle diyosun?''
''müdür sana anlatır geç hadi bende arada kaynamak istemiyorum''
Müdürün odasına girince müdürümüz Ahmet bey sinirden tüm eşyaları yere fırlatmıştı ve beni bekliyordu.
"EBRU NİYE YERİNDE DURMUYOSUN!"
diye üzerime bağırdı. Bugün galiba herkes bana bağırma modundaydı.
"Naptım ya ben ne istiyosunuz artık! Bakın 3 yıldır siz ve saçma kurallarınızdan bıktım! Tamam yerimde durmuyorum ama sizde böyle kaba olmak zorundamısınız yeter artık ! "
Aferin ebru şimdi sıçtın.
Sanki birşeyler saklıyomuş gibi bi hali vardı ve bana sadece bakmakla yetiniyordu. Derin bir nefes alıp konuşmaya başladı,
"Bak ebrucum şimdi sınıfına gidiyosun ve o çocuğa bulaşmıyosun tamam mı?"
Şuan hiç kavga etmek gibi bir niyetim olmadığı için tamam diyip müdür odasından çıktım. Koridorun diğer ucunda bana bağıran mal alayla bakıyordu..
"Sakin ol ebru , sakin ol"
diyerek kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum ama bu mal sırıtıyordu Onu umursamayıp ters yönde olan 11-C ye doğru yürümeye başlamıştım. Bu okulda tek yakın arkadaşım olan Nisa'nın sınıfına yani.
"N'oldu ebrucuk çok mu sinirlendin? "
Arkamı dönüp ona bakınca hala sırıtıyordu.
"Sırıtmasana sırık."
Sırık demiştim çünkü hem dev gibi uzundu hemde müdür odası yanımızdayken mal demek doğru değildi . Hala sırıtarak doğru yürümeye başladı şuan onunla uğraşmak istemiyodum ama kim olduğunuda çok merak ediyordum. Onun yüzünden müdürümüz çılgına dönmüştü resmen.Yanımda durdu eğildi ve gözlerini kısıp beni incelemeye başladı.
"Gözlerin çok güzelmiş"
Bir anda iltifat beklemiyordum. Ve bana kalırsa basit bir maviydi göz rengim bu kadar abartmamalıydı. Sakinliğimi korumaya çalışarak,
"Neden bana bağırdın?
"O an sinirliydim kusura bakma"
"Dalga mı geçiyosun?"
Onun yüzünden herkes benle ilgili dedikodular çıkarmıştı bile.
"E sende bana vurdun?"
"İlk sen başlattın ama"
Zilin çalmasıyla onun cevap vermesini beklemeden sınıfıma ilerlemeye başladım,yani 11-A sınıfına. Sınıfa girince herkesin arkadaşıyla oturduğunu gördüm ve 9. sınıftan beri aynı sınıfta olduğumuz beren ve melek en ön sıraya oturuyordu.Sınıftan içeri girince beni süzmeye başladılar. Onlara iğrenircesine bakış atıp boş olan arka sıraya geçtim. Onlardan nefret etmemin sebebi enişteci ve erkek düşkünü olmalarıydı erkekler olmasa okul okumayacaklarına eminim.
Sırama oturup kağıt kalem çıkardım ve kağıda bi taslak oluşturma başladım her zamanki gibi resim çizecektim başka seçeneğim yoktu. Aradan geçen 5 dakika sonunda kapı açıldı ve kimya hocamız Bilal hocanın içeri girdiğini gördüm. Umarım geçen yıl olduğu gibi ilk dersten konu işlemezdi. Neyse ki bu yıl yeni öğrenci fazla olduğundan tanışmak istediğini söyledi ve bende çizimime kaldığım yerden devam ettim. Sırıkla aynı sınıfta olmadığım için çok mutluydum diye düşünürken kapı açıldı ve sırık içeri girdi. Kaşlarımı çatıp ona baktım ve o da arka sıralara göz gezdirdi. Bakışları beni bulunca her zamanki gibi sırıttı ,bu çocuk fazlasıyla sinir bozucuydu . Beren ve melek için yeni sevgili adayı bulunmuştu.
Bilal hoca kısaca yeni öğrenci olduğunu ve ailesininde soylu bir aile olduğunu söyledi ve istediği yere oturabileceğini söyledi . Tabiki tek benim yanım boştu.Ama benle oturmazdı değil mi?
Bana doğru yürümeye başladı. Kahretsin gerçekten yanıma oturacaktı!
Kafamı sıraya gömüp sinirden onu gebertmemek için seneryolar düşünmeye başladım. Yanıma oturduğunu hissettim ve eliyle sıranın üstüne yayılan saçlarımı omzuma koydu.
Kafamı kaldırıp ona baktım ve yine sırıtıyordu ama daha mutlu gibiydi.
"Sana bir şey sorabilir miyim?"
"Sor"
"Sen kimsin?"
Bir anda bal rengi gözleri koyulaştı. İçinde anlatamadığı bir şeyler vardı.
...devam edecek.