Hepsi bana bakıyordu ve bende bir şey yok dedim ve parayı burağa uzatım. Burak parayı almadan sınıftan çıktı ve bende arkasından baka kaldım. Yaklaşık 10 dakika sonra burak içeriye girsi ve elinde iki tane tost vardı birini bana uzatı birini de giraya. Tostları yedikten sonra bahçeye çıktık. Ders bedendi ama işlemek istemiyordum. Ben işlemek istemiyorum diye giraylarsa işlemek istememişti.
Hepimiz otururken okulun dışında iki tane siyah araba fark ettim. O tarafa bakmaya başladım. Giraylarda nereye baktığımı meral edip aynı tarafa baktılar ve giray arabaları görmesi ile birlikte ayağa kalkıp yanımızdan uzaklaşması bir oldu. “ne oldu ya”dedim ve tam girayın peşindem giymek istemiştim ki kayra beni geri yerime oturtmuştu. “bişey yok işi çıktın o yüzden gitti”dedi ve bende bir şey demedim.
Benden bir şey sakladıkları ortadaydı yoksa neden giray arabaları gördükten hemen sonra sinirle yerinden kalkıp gitsin ki?
Bir şeyler dönüyordu ortada ama hadi hayırlısı. Eneslerle sohbet etmeye başladık. Aklım hala giraydaydıve neden gittiğini çok merak ediyordum. O siyah arabalar kime aitti. Siyah arabaların olduğu tarafa baktığımda orada olmadıklarını gördüm. Nereye gitmişti ki iki dakika önce bakmıştım. Nasıl ortadan hemen kaybolmuştu.
Yaklaşık yarım saat olmuştu ama giray hala gelmemişti. Nereye gittiğini çok merak etsemde eneslere sormamıştım. Zilin çalması ile yerimden kalktım ve okulun içine giricektim ki buraklar izin vermedi. “nereye gidiyorsun”dedi enes. Ona döndüm. “girayı bulmaya”dedim ve tam gidicektim ki birine çarpmıştım. Kafamı kaldırıp kimin olduğuna baktığımda girayı görünce rahatlamıştım. “buradayım güzelim”dedi ve gidip oturdu. Ben ona baka kalmıştım. Rahatlığa bak ya sanki hiç bir şey olmamış gibiydi.
Gidip geri yerime oturdum ve giraya baktım. Girayda bana bakıyordu. “ne oldu güzelim”dedi. “siyah arabaları gördükten sonra neden gittin”dedim. Yerinden rahatsız olmuş gibi kımıldamaya başladı. “bir şey yok ya kuzenim gelmişti onun yanına gittim merak etme bir şey yok ortada”dedi. Bana pek inandırıcı gelmiyordu ama söhlemesi için zorlayacak değildim. “peki öyle olsun”dedim ve önüme döndüm.
Okuldan çıkmış eve doğru gidiyordum. Eve aslında gitmek istemiyordum. Babam olacak adamın suratını görmek istemiyordum gene şiddet görmek istemiyordum.
Yolda ilerlerken sanki takip ediliyormuşum gibi bir his doğumuştu içime ve bu yüzden yolda ilerlerken durmadan arkama bakıp duruyordum ama şüpheli hiç kimse yoktu. İçim rahatlamamıştı bu yizden adımlarımı hızlandırmaya başlamıştım.
Eve girer girmez onun sesini duymuştum. Kahretsinki evdeydi ve benşm bu adamdan asla ama asla kuetuluşum olmayacaktı.
Yavaş adımlarla salona doğru ilerledim. Salona girdiğimde yavaşça kafamı kaldırdım ve babama baktım. Babamın yüzünü incelemeye başladım. Ağızı patlamıştı ve gözü morarmıştı. Sanırım kavgaya karışmıştı ve kim onu bu halle getirmişse çok iyi yapmış.
“çık odana bugün odandan asla ama asla adımını aşa atmayacaksın”dedi ve elinde ki içki şişesinden içmişti. Anlamaz gözlerle ona bakmaya başladım. Ne demekti bu şimdi?
Orada daha kalmak istemediğim için hemen odama doğru çıktım. Odama çıkınca kapıyı kitleyip üzerimi değiştirdim. Üstüme rahat bir şeyler giyindikten sonra yatağıma oturup ders çalılmaya başladım.
İki haftaya sınavlar başlayacaktı ve istediğim mesleyi elde etmek için çalışıp o mesleği yapmam gerekecekti bu yüzden elimden ne gelirse yapacaktım kimse de bana engel olamazdı.
Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum ama hava çoktan kararmıtşı ve ben acıkmaya başlamıştım bile. Aşa inemediğim için kitaplarımı kaldırıp yatmaya karar verdim. Tam gözlerimi kapatıp kendimi uykunun kollarına bırakacaktım ki aşadan sesler gelmeye başladı.
Sanırım babamın arkadaşları gelmişti çünkü okkey oynama sesleri falan geliyordu. Takmadım ve kendimi uykunun kollarına bıraktım zar zorda olsa.
Sabah gözlerimi açtığımda her yerim ağırıyordu. Bu yüzden okula hazırlanmakta zorluk çekmiştim. Tam evden çıkıcaktım ki babamın sesini duyunca oldupum yerde kala kalmıtşım. “sana bir daha okula gitmeyeceksin dedim ”dedi ve arkadan saçımdan tutup beni duvara atmıştı. Dengemi kuranayıp kafamı masaya vurmuştum. Başım çok ağırıyordu ve gözlerim kararmaya başlamıştı. Onumu bulanık görmeye başlamıştım ve tam o sıra zil çaldı ve babam kapıyı açmaya gittmişti. Son duyduğum ses girayların sesiydi ve sonrası yok.
