Okuldakı çocuq

Bir zamanlar eski bir okulda Emir adında bir çocuk okurdu. Çok sessizdi ve derslerden sonra herkes eve giderken o genelde kütüphanede kalırdı. Bir gün hava aniden karardı. Şiddetli yağmur başladı ve okulun ışıkları teker teker sönmeye başladı. Emir çantasını alıp çıkmak istedi ama koridordan garip bir ses duydu: — Tak… tak… tak Sanki biri yavaş yavaş merdivenlerden çıkıyordu. Emir bunun hademe olduğunu düşündü. Ama aşağı baktığında kimseyi göremedi. Ses ise gitikçe yaklaşıyordu. Korkup sınıfa koştu ve kapıyı kapattı. İçerisi tamamen sessizdi. Birden tahtanın üstünde beyaz tebeşirle kendi kendine yazılar oluşmaya başladı: “Yalnız değilsin…” Emir korkudan donup kaldı. Çünkü sınıfta ondan başka kimse yoktu. Tam o sırada arkasından yavaş bir nefes sesi geldi. Yavaşça arkasını döndü… En arka sırada okul forması giymiş bir kız oturuyordu. Yüzü görünmüyordu, saçları yüzünü kapatmıştı. Kız yavaş bir sesle dedi ki: — “Zil çaldıktan sonra burada kalmamalıydın…” Bir anda bütün ışıklar söndü Part2