Ruh gibiydim. Okulda Deniz adlı arkadasım vardı yakındık ama o bizi bilmiyordu.
Okula geldik üzüne bile bakmıyordum. Ama saf olduğum icin onu halada seviyordum. 1ders onların kolidorlarına gittim. Zil çaldı gelip dibimden gecdi. Bende ona omuz attım.
Güldü. Arkasına dönüp bana baktı. Bende ona bakdım ama yüz vermiyordum. Bizim ve Deniz arkadasımın derslerimiz boştu geziyorduk bir anda mert karşımıza cıktı.
Mert:"zeynep bunlara inandın mı zidden"
Zeynep:"tabiki evet"
Mert:"böyle bisey yok hepsi oyundu"
Zeynep:" tamam anladım"
Mert"şimdi işim var seninle konuşucaz cıkışta"
zeynep:"bakarım"
Son dersdi,bitti dışarı cıktım, mert beni bekliyordu.
Zeynep:"buyur dinliyorum"
Mert:"zeynep yemin ederim hepsi oyundu"
Zeynep:"napayım ben sen biliyormusun ben ne acılar cektim ya"
Mert:"Biliyorum gördüm inan cok üzüldüm ama hepsi bize D/C da söylenen biseydi"
Zeynep:"tamam ya bisey demiyorum sana"
Mert:"benimle şimdi iyimisin ama doğru söyle"
Zeynep:"evet iyiyim"
Mert:"ama sesin öyle söylemiyor iyi deyiliz ya uf"
Zeynep:"ama napayım cok üzüldüm ya günlerce yemek yemedim ben bütün gün ağladım ya inanmıyorsan umuta sor"
Mert:"inanıyorum sana hemde sonsuz inanıyorum"
Zeynep:"tamam şimdi iyiyiz"
Umut:"şimdi mert bize söyle bakalım sen zeynepi arkadaşmı yoksa sevgi olarak mı seviyorsun"
Mert"her ikiside ama zeynepe bakıyor işte"
Sonra onların otobüsleri geldi mert bana elini uzatdı. Bende ona uzatdım.
Mert:"inan elini hic bırakmak istemiyorum"
Zeynep:"inan Bende ama bırakman lazım"
Mert:"tamam ozaman görüşürüz"
Zeynep:" görüşürüz"
Sonda eve mutlu geldim. Üzgün deyildim her kese söyledim. Arkadaşlarımda mutluydu ben mutluydum diye.
Devamı bölüm 6
