Normal bir günün sabahıydı. Yataktan kalkıp üstümü değiştirdim. Yüzümü yıkayıp, aşağı indim. Herkes yine gündelik işlerindeydi. Babam salonda gazete okuyor, annem sofrayı kuruyordu. Babama koşup sarıldım. "Günaydın baba!" Babam şaşkınlıkla ne olduğunu anlayamamıştı. Sonra kendine geldi ve bana sarıldı. "Günaydın kızım." "Ne yapıyormuş benim babam." Babam gülümseyerek."Gazete okuyorum." dedi. Annem mutfaktan bağırarak "Hadi herkes yemeğe!" dediğini duydum. "Geliyoruz!"
Annemin yanına koşup kocaman sarıldım. "Woh! Bugün birilerinin keyfi yerinde." Herkes masaya geçip oturduk. "Evet. Bugün çok güzel bir ders öğreneceğiz." Önce mutlu oldular sonra bu mutlulukları söndü. "Ne oldu?" Annem nefes alıp söze başladı. "Kızım... Hiç başka bir okula gitmeyi düşündün mü?" Güldüm. "Neden? Ben okulumu seviyorum. Harika dersler öğreniyorum."
Babam bana baktı. "Kızım. Hergün eve ya mosmor bir göz yada çiziklerle geliyorsun." Dona kaldım. Babam doğru söylüyordu. Ya mosmor bir göz yada kolumda, yüzümde çizikler oluyordu. Biraz düşününce ouldan ayrılmam çok güzel olur. "Tamam." deyi verdim.
"Kızım bu okul yatılı okul." dedi annem. "2. dönem boyunca orada kalabilir misin?" "Yatılı okul mu!?" Bunu beklemiyordum.
Ee.. Ben bunu bir düşüneyim." "İyice düşün. Kararını verdiğinde bizimle paylaş." Kahvaltımı bitirip yukarı, odama gittim. Kapıyı kapattım ve yatağa uzandım. Kendi kendime düşünmeye başladım. "Acaba o okula gitsem, hayatım nasıl olur? Belki de harika olur." Düşündüm düşündüm düşündüm... En sonunda kararımı verdim.
Odadan hışınla çıktım ve o hızla aşağı indim. "Baba!" Salona doğru gittim. Salona gelince sadece annemi gördüm. "Ne oldu kızım?" Dedi. Etrafıma bakındım. "Babam nerede?" "Dışarı çıktı. Birazdan gelir." Az sonra kapı çaldı. Hemen kapıya bakmaya gittim. Kapıyı açtım. Gelen babamdı. "Hoşgeldin Baba." "Hoşbulduk kızım."
Babam içeri girdi. Aldığı poşetleri mutfağa bıraktı. Daha sonra salona geldi. Herkes yerlerine geçtiğinde söze başladım. "Düşündüm taşındım, kararımı verdim.
Yatılı okula gideceğim." Annemin ve babamın yüzündeki mutluluğu gördüm.
Annem; "Kızım, bunu senin gitmeni istediğimizden değil... Gitmeni istemiyoruz ama okuldan eve gelince her yerin yara bere oluyor. Sadece senin zarar görmemen için." "Biliyorum anne." "Yarın gidersin bugün evde kal." "Tamam." Akşam olmuştu. Yatağıma gidip yattım.