~elifnur~
Sabah uyandığımda güneşin yüzüme vuruşuyla ve annemin sesiyle kalktım
-hadi kıızm kalk yemek hazır!
-tamam anne
Diyerek kalkıp elimi yüzümü yıkamaya giderken telefonumun "dııııtt dııtt" diye çalmasını farkettim. Baktığımda kızların grup araması yaptığını gördüm ve katıldın
-kızlar sabah sabah aranır mı yaa dedim ardından şura
-ha elifnur geldiğine göresize bişey dicem dedi elif de ardından
-ne söylicen
-kızlar bugün cumartesi ya yarın o okula gideceğiz tamam mı demişti Bedriye yine lafa dalarak
-öff tamam ya ama yarın olmasın. dedi Zeynep te ardından
-şura sen niye dün okula gelmedin?
Diyince şura işe
-şimdi bu sırası değil dedi en ise hâlâ masum masum onları dinliyordum. O sırada annem
-ee hadi elifnur kahvaltı hazır. Dedi bende kızlara hızlı ca
-Kızlar benim kapatmam lazım dedikten sonra hızlıca kapattım ve kahvaltı masasına otururken aklıma yine o okul gelmişti biraz korkuyordum ama kızlara çaktırmamaya çalışıyordum biraz dalmıştım ve kapının ziliyle kendime geldim ve anneme
-ben açarım!
-tamam!
Dedi ve kapıyı açmaya gittiğimde komşunun kızı gelmişti yanş bir arkadaşım ve bana dönerek.
-Elifnur mahalledeki yarışmaya yarın geliyorsun dimi?
-yarışma mı bu benim kafamdan çıkmış!
-geliyor musun?
-yok gelemem işim var
-ne işi?
-o-okula ay pardon eylül sanene Allah Allah hadi işine!
-sen bilirsin Elifnur
-tamam hadi git işine
Diyerek kapıyı kapattım
Ve masaya gidim kahvaltımı yaptım yarın için çok heyecanlanıyordum...
~bölüm sonu~