-Eftalden devam-
Efkan dün gitmişti bizde Efe ile oyun oynuyorduk bende ara sıra ağzıma süt yapan şeylerden atıyordum Efe’ye anne sütü lazımdı ama öz annesi onu terk etmişti bu küçük çocuğunu nasıl terk eder bir insan anlayamıyorum Efe bir anda huzursuzlandı bende 3 saat önce mama yediği için acıkmıştır dedim ve mama yapmaya gittiğimde maması bitmişti aklıma emzirmek geldi Efe’yi kucağıma alıp emzirmeye başladım ama tabiki de bu kadar zamanda süt olmazdı markete gitmemiz lazımdı Efe’nin üzerini kendi üzerimi değiştirip
-Efe’nin kıyafeti-
(İstediğiniz rengi seçin canlarım)
-Etfal’in kıyafeti-
Efe’yi ana kucağına yerleştirip dışarı çıktık markete geldiğimizde evdede eksik bir şeyler olduğu için onlarıda aldık Efe kucağımda hareketlenip gördüğü bir şeye elini uzatıp almaya çalışıyordu ona bakıp annecim ne almak istiyorsun diye sorduğumda saçımı tutup bir az çekince bende ona olmaz annenin saçını çekersen acır onun yerine annenin saçını sev tamam mı dedim o da bana tebessüm verdi aferin annesinin kuzusu diyince daha çok gülmeye başladı o sırada bir teyze aferin kızım çok güzel anne olmuşsun diyince şaşırdım bende teşekkür edip kasada aldığımız şeyleri ödedik eve geldiğimizde bugün gelmemişti Efkan şahsen onu biraz özlemiş olabilirim ayrıca inşallah başına bir şey gelmez diyip Efe’ye mamasını yedirip uyumuştu bende biraz telefonumdan okuma bayramında çocuklar için hangi şarkıyı söylesem diye araştırma yapıyordum gözlerim yavaş yavaş kapanıyordu bende daha fazla dayanamayıp uyumuştum
-saatler sonra-
bir ağlama sesiyle uyandım Efe ağlıyordu koşarak onun yanına gittiğimde ona önceden hazırladığım mamayı verecekken istemedi emzik verdim onuda istemedi bezine baktığımda o da dolu değildi kabus görse ben yanına gelince susuyordu yoksa yine o gün ki gibi ateşimi çıkmıştı elimi Efe’nin alnına götürdüğümde yine ateşi vardı ateş ölçeği koşarak aldım ve geldiğimde baktım ve yine havale geçiriyordu telefonumu aldım ve hemen Buğrayı aradım açtığı gibi uykulu sesiyle noldu dedi ben Efe yine havale geçiriyor hastaneye gitmemiz gerek dedim o da tamam hemen geliyoruz ağlıyordum Efe’ye annecim tamam gidicez hastaneye merak etme ağlama diyordum ama bir faydası yoktu tabi olmazdı daha çok küçüktü beni nasıl anlasın markete gittiğimiz kıyafetle uyuduğum için Efe’nin hazır olan çantasını alıp koşarak buğrayla arabaya binip hastaneye gittiğimizde ben geçmiş aklıma geldikçe deliriyordum Elif’te gelmişti berkeyi anaannesinde kalıyormuş benim aklıma kardeşim geliyordu o hali tekrar gözümün önüne geliyordu
-senin yüzünden oldu her şey yine hiç bir şey anlamamıştın-
ben hıçkırıklarla ağlayıp hayır ona ben bir şey yapmadın anlamadım çünkü bende küçüktüm dedim kriz geçiriyordum
-geçmiş-
kardeşim çok ağlıyordu annemler evde değildi kardeşim hiç susmayınca bende anaannemin bana söylediği ninni söylemiştim kardeşim en sonunda uyumuştu annemler eve geldiğinde kardeşime kucağına aldığında ağlamaya başladı ölmüştü çünkü kardeşim o havale geçirmişti havale geçirdiği için annem kardeşin senin yüzünden öldü ve yine beni dövmüştü babam yokmu derseniz o ben küçükken şehit olmuştu ve o gece dövülerek ve ağlayarak en sonunda yerde uyuya kalmışım ve annem sırf ben acı çekiğim diye kardeşimi yanıma bırakmıştı
-geçmiş son-
Buğrayı telefondandan aramışlardı ve olanları anlattı ve kapattı ben yerde hala sayıklıyordum o sırada koşarak Efkan ve timi gelmişti Efkan yanıma çöküp beni kollarıyla sardı ben hala sayıklıyordum benim yüzümden olmadı diye söyledim ama iç sesim -hayır senin yüzünden sen uyutmasaydın bir şey olmazdı - bir anda benim yüzümden olmadı diye bağırdım ayağa kalkıp hayır hayır hayır demeye başladım Efkan beni kolumdan tutup evet senin yüzünden olmadı bir şey olmucak Efe’ye dedi ben ona kardeşim gibi olmaz dimi olmasın lütfen dedim o bana ve Buğra hariç herkes şaşkın bakıyordu Buğra herkese olayı anlattığında ben bir anda hayır benim suçum değildi diye bağırdım kendime vurmaya başladığımda Efkan bana güzelim Efe’ye öyle bir şey olmucak dedi ben ona o da kardeşim gibi ölmez dimi dediğimde Efkan bana sarılıp öyle bir şey olmucak birtanem dediğinde biraz rahatlamıştım ama o sırada koşarak bir hemşire odadan çıktı doktoru başka bir doktor çağırmıştı ben bir anda hemşire kolundan tutup kuzuma noldu dediğimde hemşire kalbi dediği gibi yere düştüm hayırrrrrrr diye bağırdım hastanenin ortasında hıçkırak Efkana baktım hani olmazdı dedim sessizce hemşire odaya gitmişti Efkan bana öyle bir baktı ki ikimizde çok kötü olmuştuk o da yere çöküp o bizi bırakmaz hele seni hiç hem yeni doktor çağırdılar demek ki bir şeyler yapabiliyorlar hala şansı var dedi bende Efkana sarılıp lütfen onada bir şey olmasın bu sefer dayanamam Efe lütfen o ufak şansına tuttunsun bizi bırakmasın diyip ağlamaya devam ettim o sırada doktor dışarı çıktı…
hahahahahaha arkadaşlar yazarınız gıcıklık yapıp heyecanlı yerde bitirdi sizce Efe’ye bir şey olucak mı
sizi çok seven yazarınız