| GİRİŞ
Ev sessizlik içindeydi. Aysima'nın odada olmadığını farkettiğimde yataktan doğruldum.
"Aysima?"
Gözlerim uyku mahmurunu atlattıktan sonra açıldı. Etraf sanki biraz değişmişti. Bekar iken aldığım gitar, oyun konsolu ve kitaplar eski düzeni ile karşımdaydı. Ama nasıl oldu? Aysima'ya buranın eski halinden daha önce bahsettiğimi zannetmiyordum. Üstelik hafif olan uykumun bunlar taşınırken hiç haberi olmayacak mıydı ki?
Bu farklılığın nedenini sorgularken bir şey oldu. Yanı başımda dikilen birisi olduğunu anladım. Ayakkabıları benim önceden aldığım spor ayakkabıların aynısı idi. Şu an bu önemli değildi elbet. Bir yabancının evime izinsiz girmesi damarlarımdaki kanın hızlı akmasına neden oldu.
"Evime nasıl izinsiz girersin? Sen kimsin ha! "
Sözlerim ile gözlerimin durakladığı aynı andı. Karşımdaki kişi aslında bir yabancı değildi.
"Neye bakıyorsun?"
O tıpatıp bana benziyordu.
"Sen.."
Yamuk bir şekilde gülümsedi. Rahat bir tarzı vardı. Sanki her şey çok normaldi(!)
"Ne o şaşırdın bakıyorum. Bu kadarı biraz fazla değil mi?"
Hayal miydi? Ama capcanlı ve konuşan bir hayal olmazdı değil mi?
Elimi onun koluna uzatıp burdum.
"Aah!"
Ama gariplik üstüne garip olan bir başka şeyde benim de kolumun acımasıydı.
"Aah! Sen deli misin? Bunu kendi koluna yapman gerekiyordu!"
Anlamakta güçlük çekiyordum ama karşımdaki kendimden başkası değildi.
| YAZARDAN
Selamun Aleyküm paragrafın başında bekleyen kişi (: O'nun hayatına hoş geldin. O ve Kendisi bu hayattan birileri. Belki dün sevdiğin kedinin yumuşak ve rahat sırtında dayalıydı. Bugün karşılaştığın çocuğun tatlı gülüşündeki ses dalgalarına yerleşen bir molekül. Ve belki de yarın seni dünyanın bir yerlerinde bekleyen o kişi... Bu hikayenin senin için umut olması duasıyla.. Allah'a emanet ol.