Bana baktı hey!sen o çocuksun nasılsın?dedi.sohbet etmeye başladık kızıl saçları bembeyaz teni vardı umarım onu tekrar görebilirim..içeriye girdiğimde benim için pasta almıştılar mutlu olmuştum doğum günümü hatırladılar annem bana bir hediyesi olduğunu söyledi bu o vitrindeki yeşil palto..çok güzeldi teşekkür ettim.bu kadar şeyin arasında aklımdan çıkmıştı peki ya annem bu paltoyu istediğimi nerden biliyor dedim kendi kendime sordum bilmiyordum beğeneceğini düşündüm dedi.benim için büyük gün bu gün okula başlıyorum saat gelene kadar hazırlandım bekledim bekledim çok heyecanlı olduğum için çok fazla uyuyamamıştım sonunda evden çıktım okula gittim mutluydum kalbim yerinden çıkacak gibi olmuştu sonunda sınıfıma girdim oturdum ders başladı içeriye o kız girdi.. ismini bilmiyordum sıramın önüne oturdu ona gülümsedim o da beni görmeyi beklemiyordu tekrar gülümsedi tenefüste konuştuk ismi alexsandra idi aynı sınıfta olmamız beni çok sevindirdi dedim benide dedi o gün okuldan beraber çıktık evimize yakın bir yerde oturuyorlardı çok iyi arkadaş olmuştuk bunun üzerinden yıllar geçti liseyi de birlikte okuduk alexsandra ile birlikte birbirimize hep destek olduk ondan ilk gördüğüm andan beri hoşlanıyordum ama korkuyorum ya arkadaşlığımız bozulursa onu kaybetme korkusu yetiyordu nefesimin kesilmesine bir gün sahilde birlikte yürürken alexandra benimle birşey konuşmak istediğini söyledi
-leo biz taşınıyoruz.
Ne nereye? onu kaybetmek istemiyordum ağlayacak gibi oldum zor tutuyordum kendimi.alexandra ne zaman gidiyorsun?bir daha görüşemeyecekmiyiz dedim.bilmiyorum umarım gitmeyiz dedi ama gideceklerini biliyordu sadece beni üzmemek için böyle söylemişti günlerim korku içinde geçiyordu alexandraya onu hiç görmeyeceğimi düşünerek uzun uzun bakıyordum tam da bana destek olan biri varken neden benden ayrılıyor dedim sorguladım kendimi gün geldi alexandra taşınacaktı alexandra o gün ilk defa sarılmıştık üzgündü
-seni özleyeceğim leo beni unutma
-alexandra bende seni özleyeceğim sen de beni unutma..
Bir kaç yıl geçti lise bitti hergün alexandrayı düşünüyordum eski neşem yoktu biliyordum onu birdaha göremeyecektim yinede bir umut vardı içimde ya görebilirsem yıllar önce piyango içinde böyle düşünmüştüm ya bana çıkarsa herzaman bir umudum vardı biliyordum onu görmeden ölmeyecektim bu sefer ona hislerimden bahsedeceğim kendime söz verdim