*Sabah olur*
Sabah Annemin "Güzel kızım hadi kalk" demesiyle uyandım. Ne kadar uyanmak istemezsemede uyandım. Ağlamaktan yüzüm-gözüm şişmiş. Gece gözlerim kanamasına rağmen ağlıyordum. Aynada o kadar kötü görünüyordumki, anlatamazdım. Annemin ısrarları üzerine duşa girdim. Yıkanacak halim yoktu. Kaynar suyun altında düşünceleri dalmıştım taki vücudum yanana kadar. Acaba bunları hakk edecek ne yapmıştım. Neden böyle hayatım oldu. Bir gün mutlu olacakmıydım? Aklımda milyon soru ve tabikide hiç birinin cevabı yoktu. Offf keşke Küçük kardeşim murat kapıyı tekmelemeseydi daha uzun duş alırdım daha doğrusu düşünürdüm. Duştan çıktıkdan sonra uyumaya çalıştım. Gözüme bir gram uyku girmiyordu. Düşünmekten kafayı yiyecektim. Telefonum çalmıyordu hiç açmak istemiyordum. Yine çalınca açdım.
X:Merhaba Aylin Aksoy'mu?
Ben:Evet benim
X:Allah rahmet eylesin.
Ben:Ne?!
X:Babanızı öldürmüşler....
Telefonu kaparım.
Ahhhğğğğğğğğğğ "Aylin ne oluyor öyle! " A-nne b-bam ö-ölmüş Annem anında bayıldı. Kardeşlerimle ambulansı aradık. Hemen annemi hastaneye götürdüler. NEDEN?! NEDEN?! bunlar hep benim başıma geliyordu neden?!Ağğğğğğğ ağğğğğğ bağırsam ne fayda bağırmasam ne fayda. "Aylin ben Batuyla buluşmaya gidiyorum"Ne?! Lan senin baban öldü be baban bu kadarmı adı pisliksin!? "Sanamı sorucam. Haberın olsun diye dedim" Neden kimse beni anlamıyor!?