" Beni ilgilendiren tek Alpsin. Ne diyo lan bu. "
" Abicim dalga geçme benimle. Ben Alp Bondarenkoyum. Ali Bondarenko ve Ayşe Bondarenkonun oğlu."
" Biliyorum. Biliyorum. Telefonumu aç"
Telefonum çaldı. Endişeleniyordum fakat yinede açtım.
-Alo
- Saat 16:00 da attığım konumda ol. Sakın ailene bir şey söyleme. Yoksa çok kötü şeyler olur. Çok kötü.
- Abicim sen kimsin?
- Poyraz. Yani gerçek baban.
Korktum. Ama yapacak çok bir şey yoktu. Saat 15:30. Yarım saat sonra bana attığı konumda olmam gerekiyordu. Anneme bahane uydurarak giyinmeye başladım. Anneme zarar gelmesine göz yumamazdım. Yapacak başka bir şey yoktu .
Dışarı çıktım . Herkes savaştan bahsediyordu. Herkes endişeliydi. Tam 16:00 da attığı konumdaydım. Etrafı gözden geçirdim. O an bir şey beynime dank etti sanki. Burda kamera yoktu. Issız bir sokaktı. Bakü gibi bir şegirde başka yermi yoktu? Beklememe gerek kalmadı. Bir araba ve içinde 3 tane iriyarı adam vardı. Kafalarıyla arabaya işaret ettiler. Bindiğim anda gözlerimi kapattılar. Yola çıkmaya başladık.........