Bakmaya cesaretim fazla yoktu ama zorla kafamı kaldırdım.Merakıma engel olamamıştım.Bir erkek eli kızın elini kavramış sıkıca tutmuştu.Eli itti sertçe,yüzüne baktığımda gördüğüme inanamadım.Beni itip gülen çocuk daha doğrusu ismini yeni öğrendiğim,kolejin sahibinin oğlu,Emir Düz WOW ne büyük nimet şuan beni koruyordu.[ŞAKA GİBİ] diye geçirdim içimde sonra aklıma jeton düştü.Buğlem'e bakmak için arkamı döndüm.Onuda Emir Düz'ün kardeşi,Kumsal Düz kurtarmıştı.
[NEYDİ BU AİLE İYİLİK MELEĞİ Mİ?!]
Ben kolumda ki tırnak izleri,kanlar içinde ki yaralara bakarken bir andan ağladığımın farkında değildim.Bana bir soru gelince anladım ağladığımı...
-İyimisin,Ağlama?!
Dedi Emir Düz.Vay canına Emir Düz bir kadına,kıza daha doğrusu insana teselli veriyordu görünmüş şey değildi okulun hepsi şaşkındı.Kanlar üstüme doğru gelince ve herkes benden cevap bekleyince acayip stres olmuştum.Daha ilk günden DramaQueen[yanlış yazmış olabilirim] ilan edilecektim.Ama umrumdamıydı ASLA!
Koşar adımlarla perişan şekilde tuvalete gittim.Arkamdan biri geliyordu...