Esin ve Ceyda çok yakın iki arkadaştı.Yanlarında da onları asla ne olursa olsun bırakmayan Batuhan ve Emir vardı.Bir gün beraber şehirlerinde bulunan en büyük kafeye gittiler.Orada sohbet çok güzeldi.Batuhan’ın aklına kamp yapmak geldi.Bu düşüncesini arkadaşlarıyla paylaştı fakat Esin, bu fikrin pek güvenli olduğunu düşünmüyordu fakat kabul etti.Pazar günü saat 17:00’i gösterirken ormandaki kamp yapacakları yere ulaşmışlardı.Etrafta kuş sesleri dolanırken Batuhan ve Emir çadırı kuruyorlardı.Yağmur çiseliyordu, hava biraz bozuk ve serindi.Kızlar üşüyünce hemen çadıra girdiler.Erkekler ateş yakmaya çalışıyordu çünkü ısınmak istiyorlardı.Ateşi yakıp çadıra geçtiler.Çadırda yemeklerini yiyip uyudular.Batuhan, çok paranoyak biriydi.Arkadaşları bu durumu bildikleri için Batuhan’ın anlattıklarını pek ciddiye almazlardı.Fakat o gün ciddiye almaları gereken bir durum vardı.Çadırın etrafında gezinen o kadın Batuhan’ın ve Ceyda’nın dikkatini çekmişti fakat bir hayvandır diye pek umursamadılar.Sonra tekrar uyumaya çalıştılar fakat çadırın üstünde gölge vardı.Batuhan ve Ceyda, Esin ve Emir’i uyandırıp onlara bu konuyu anlattılar.Onlarda baya ürperdi ve o gece uyumadılar.Sadece o konu hakkında konuştular.Sabah olunca yavaştan ormanda dolanmaya başladılar.Eski ve terkedilmiş bir eve rastladılar.Sonra oradan biraz uzaklaşıp meyve toplamaya gittiler.Dönüşte o evin etrafında oynayan ve biriyle konuşan bir çocuk vardı.Çok korktular çünkü orada o kızdan başka kimse yoktu.Oradan uzaklaştılar ve gece oldu.Bu sefer rahat uyudular çünkü ayak sesleri o gece yoktu.Ertesi gün olunca o evi çok merak ettiler ve girmek için sabırsızlandılar.Tüm cesaretlerini toplayıp Batuhan ve Emir o eve girdi.Görünürde hiçbir şey yoktu fakat çok kötü bir koku vardı.Esin ve Ceyda içeri girdiğinde nefesleri kesildi.Koku, ya bir hayvanın ölüsü ya da bir insan ölüsüydü.İçerideki odaları gezerken ortasında sandalye bulunan bir odaya rastladılar.İçeri girdiklerinde duvarda yazılar, yerde kıyafetler ve tavanda asılı uzun ve sabit bir kanca vardı.Odanın tam ortasındayken kapı aniden sertçe kapandı.Ne olduğunu anlamadan etrafa baktılar.Daha sonra bir kız çocuğunun çığlık sesini duydular.Çok garipti.Biz yanlış duymuşuzdur dedi Ceyda.Çığlık sesinden sonra bir bıçak sesi geldi.Etraflarına bakarken en arkada olan, yerde kanlı bir şekilde yatan Emir’i gördüler.Hepsi birden çığlık attı.Daha sonra ilk yardım setiyle Emir’e pansuman yapıp kendine getirdiler.O evden çıkmak istiyorlardı fakat her yer kilitliydi.Son çare camdan atlamaktı.Hepsi teker teker camdan atladı ve çadıra döndüler.Emir’in dinlenmesi gerektiği için 2 gün sonra eve döneceklerdi.Ertesi gün eşyalarını toplayıp yola çıktılar.Eve vardıklarında kendi evlerinde başka birileri vardı.O kişilerle ne kadar konuşsalar bile ikna edemediler.Son çare Emir’in annesine gitmekti.Gittiler ve orada 2 hafta kaldılar.Annesi, “Gittiğiniz yerlerde meraktan patlıyorsanız bile bilinmedik yerlere girmeyin.” dedi.Hepsi başını öne eğdi ve “Tamam” dediler.Annesi uzun süre görüşmelerini istemedi…
Bölüm 1
Kamp Günü
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.