(Felix'in anlatımı ile)
En son hatırladığım Hyunjin'in beni aşağı atmasiydi.
-Dur bı dakka.20. kattan düştüm ve nasıl ölmedim!!?!?
Ayakladığımda belime feci bir ağrı indi.Belimin üstüne düşmüştüm sanırım. Kafam yerinde değil gibi. Yürüyerek hastaneye gitmeli miyim yoksa ambulans çağırsam mı?. Adımımi atmamla yere kapaklanmam bir oldu.
-Agh belim.
Bu halde nereye gideceksem. Salak kafam.Ama ambulans çağırırsam Hyunjin'in başı derde girerdi.Ah ne yapacağım bilmiyorum. Kafam darma duman.
?-Yardım lazım mı beyefendi?
F-Ah evet çok iyi olur teşekkürler bayım.
Uzattığı elini tuttuğumda bişey diyecekmis gibi bana baktı ama sonra vazgeçip başka bişey söyledi.
?-Chanbin. Seo Changbin.
- Teşekkürler Bay Changbin
C-Sadece Changbin de.
-Peki Changbin.
C-Bu daha iyi.
Hafifçe güldüğümde dikkatle beni izledi
C- Çok güzel bir gülümsemen var.
- Teşekkürler.
C-Adıni söylemedin
-Yongbok ama Felix diyebilirsin.
C- Ah ben sormayı unuttum ne oldu size
-Bisey yok biraz sakarım sadece.
Aferin Felix rezil oldun adama
C- Düşünce acıdan inleyen insan ilk defa görüyorum.
Ne? İnleme mi? Bı bu eksikti zaten şimdi bide açıklama yap.
-Yaramin üstüne düştüm. Başka birşey yok.
Belim ağrıyor ve bu adam hala başımda dikilmiş gevezelik edip duruyor!Az daha konuşursa cidden ölüp kalicam şurada.
C- Gel bı hastaneye gidelim ne olur ne olmaz.
Dualarım kabul oldu sonunda!
- Gidelim.
Onu bunu boşverde adam çok yakışıklı. Kısa ama aşırı kaslı. Hayır salak senin sevdiğin var.Beni sevmese de.
C-Arabam şurada.
Arabasına bildiğimde belimin ağrısı hafiflemişti ama hala feci bir ağrı vardı.
15 dakikada hasteneye giriş yaptık. Muayene sonunda doktorun verdiği ağrı kesici belime iyi gelmişti. Fazla bişey yokmuş ağrı kesici ile geçmiş.
İlacı da alıp Changbin'e döndüm.
-Tekrardan teşekkür ederim burdan sonrasını ben giderim.
C-Yok öyle bişey.Doktor kendini yorma dedi. Eve bırakıyim seni.
-Gercekten hiç gerek yok evim yakın
Yalan. En az 10 km yol var ama başkasına da bu kadar yük olmak istemiyorum. Ayrıca sanki Hyunjin'i aldatmışım gibi geliyor.
Ama Changbin haklıydı. yanımda ne cüzdanım var nede otobüs kartım.Burdan eve yürüsen harabe olurum. Mecburen Changbin'in isteğini kabul ettim.
C-Geliyor musun yoksa illa adım organ mafyası na mi çıksın.
-Tamam tamam. Teşekkür ederim.
Changbin'in arabasına bindim ve evi tarif ettim.
C-Gercekten çok yakınmış ya.
Utangaç. Hissettiğim tek şey buydu. Kafamı yere eğdigimde onun Changbin'in gülüşünü duydum.İkonik bir gülüşü vardı
C-Hahahaha. Sadece şaka yapıyorum alinmana gerek yok. Kişiliğim böyle.Rahatsiz oluyorsan yapmam. Nasıl istersen
-Yok alınmadım.
Alındım.
C-Pek öyle durmuyor ama sanki.
-Belki biraz.
Baya baya alındım.
C-Çözdüm ben seni. Yalan söylemeni gerektirek bişey yok arkadaşız sonuçta.
-Belkide biraz daha fazlasıdır.
C-Efendim?
Kahretsin sesli söyledim!Arabadan atlayacak kadar utanıyorum.Başimi yere iyice eğdigimde onun kıkırtısı iyice utanmama neden oldu.
C-Belkide daha fazlasıdır....
