Sema anlatıyor.
Hayatım da verdiğim ön kötü karar sanırım. Çisem
'bizde kalsanıza' dediğin de 'olur.' demekti.
Ciddiyim.
Her yerden bir ses geliyordu.
"Rüya ve Mete şarkı söylemeyi bırakacakmısınız."
"Ha *****r . L*n bu buzdolabında süt yok. "
"Bu evin kuralları var. Gece küfür yok,argo kelime yok,kuralları çinemek yok."
"Ha çokta ***umdaydı. "
"Ne dedim ben."
"Tartış mayı bırakıp uyusanız. "
"AMA YOK! Untmuşum sen bir hırsızsın."
"Yeter!"
Ama artık buraya kadar, bu kavgayı biri susturmalıydı.
Aya kaltım. Ve tüm gücümle bağırdım. "HERKES BENİ DİNLESİN!" İşe yaramıştı. Hepsi bana bakıyordu. Ama şimdi ne diyicektim l* n ben. Boğazımda kurumuştu bağırmaktan. Aman ne diyiceğim kimin umrunda sustularmı sustular. "Biri bana su getirsin." Dedim. Mutfağı göstererek.