Merhaba ben canan herzaman umudun var olduğuna inanırım ama insanın hayatında öyle dönüm noktaları oluyor ki ne umudun varlığına inancımız kalıyo nede huzurumuzun daim olucağına güvenimiz ortaokul bittikten sonra ailemin çok istemesi üzerine açıkliseye kayıt yaptırmak zorunda kaldım o gün çok ağrıma gitmişti babam gezdirdi taze kavrulmuş çekirdek aldı herşey yolundaymış gibi yapmaktan başka çarem yoktu eve geldiğimde pek bişey hissetmemiştim ama arkadaşlarımın liseye gittiğini gördüğüm okulun ilk günü içimde fırtınalar kopmuştu nedensiz ağlamaya başlamıştım o gün liseye gitmeyi çok istemiştim okullar açıldıktan 1 ay sonra tarlaya gitmeye başladım çünkü ailemin maddi durumu çok iyi değildi hani onlara da hak veriyorum kim istemez çocuğuna en iyi eğitimi vermeyi en güzel hayatı sunmayı ama olmayınca da olmuyo işte neyse ilk işe gitmeye başladığım zamanlar sabahları çok soğuk olurdu bizim sokağın kavşağından araba annemle beni alırdı ama her sabah okula giden arkadaşlarımı görürdüm okul üniformaları vardı üzerinde tabi ben giysilerime baktığım zaman çok utanırdım Allahım nolur araba gelsin diye yalvarırdım çünkü bazıları vardı ki gerek üstümdekilerden gerek çalışmamdan sürekli dalga geçerlerdi alay konusu olurdum Bi süre işe ara vermek zorunda kaldık eve geldiğimde Bi komşumuzun kızı okuldan çıkmış bize gelmişti okul şöyle böyle haberin varmı dün arkadaşlarla toplandık okulu ektik gittik parkta gezdik sigara içtik gibi konuşmaya başladı neyse o gittikten sonra içimden söylediğim tek söz Allahım onlar niye ellerindekilerin kıymetini bilmiyorlar ben liseye gitmeyi bu kadar çok isterken niye benim önümde Bi engel var diyordum bir gün babam şehre taşınmamız gerektiğini söyledi bir ev bulmuş kiraliycakmış her neyse evi temizlemeye gittik Bi kaç gün sonra da eve taşınmak için eşyaları toparladık eve taşındığımızda o kadar çok mutlu olmuştum ki çok geçmeden iki gün sonra tarlaya gitmek için annemle hazırlandık ama sabah uyandığımda karnım o kadar çok ağrıyordu ki işe gitmek istemediğimi söyledim annem babamı çağırdı kıyamet koptu babam vurdu sövdü borçlar var şöyle böyle karnımın ağrısına aldırış etmeden işe gitmek zorunda kaldım akşam eve geldiğimde kuzenlerim gelmişti okulla ilgili konu açıldı üniversiteyi 2 yıllık kazanmış onlar gittikten sonra kendime söz verdim lise diplomasını alıp üniversite sınavına giricektim Bi kaç ay geçtikten sonra hem sınava giriyodum hemde tarlada çalışıyodum sınav dönüşü eve geldiğimde babam bana kirayı verdi bunu ev sahibine götür gel demişti neyse indim güler yüzlü bir kadın kahve içermisin diye sordu çok fazla içmediğim için teşekkür ederim demiştim çok fazla ısrar edince olur dedim 2 sade kahve yaptı bize oturduk mutfakta içiyorduk öyle tanıştık muhabbet ettik çok iyi bir bayandı içim ona çok ısındı 3 hafta falan sonra bidaha karşılaştığımızda bana iş teklif etti onunla beraber mağazada kalıcam gelen müşterilerle ilgilenicem uzun zamandır aklında olduğumu söyledi babamlarla konuştum tamam dedikten sonra selin ablanın yanına indim izin verdiler abla sorun yok dedim tamam dedi mağazanın anahtarlarını verdi eşiyle tanıştım oda çok iyi bir insana benziyordu neyse dile kolay 4 yıl orda çalıştım
Bölüm 2
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.