Korkmuştum. Öyle korkmuştum ki cevap vermeyi unutmuştum. Gözleri gözlerime dönünce "Baran Keskin." dedim. "İşte o benim, sen ise artık o örgütten birisin Beyaz Doktor." Ne! Yanlış mı duydum ben? Hayır, kesinlikle yanlış duymuş olmalıyım. Ben kim, örgüt üyesi olmak kim? Bu adam benim kim olduğumu bilmiyor muydu? Sıradan bir doktor olduğumu mesela? Kulaklarım uğuldamaya, ellerim soğumaya başlamıştı. "Ne!" diyebildim o anın korkusuyla. Sanki ağzım başka kelime bulamıyor, bu olayı düşündükçe boğazım düğümleniyordu. "Sen benle dalga mı geçiyosun? Örgüt üyesi omak kim ben kim? Bunun farkında mısın?" Bana göz devirdi.
"Evet, evet, evet kesinlikle farkındayım Doktor."
"E farkındaysan beni niye seçiyorsun?"
"Çünkü sen birileri için çok özelsin Sevgili Doktor."
Kimden bahsediyordu? Kim için özeldim ki ben? Ailem bile olmayan şu hayatta kim için özel olabilirdim ki?
"Sen tam olarak neyden bahsediyorsun? Benim ailem bile yok, kim için özel olabilirim ben?"
"Hâla birileri için özelsin demek ki Sevgili Doktor."
İmâlı bir bakış attı. Ne anlatmaya çalışıyordu bu adam?
"Değilim."
"Öylesin."
"Aksini iddia etme, değilim."
"Demek ki öylesinde o yüzden ısrar ediyorum Sevgili Doktor."
Bu adam dalga mı geçiyordu benle?
"Ha bu arada sana bir haber vereyim, benide kaçırdılar, yani ikimizde birer rehineyiz Sevgili Doktor."
Ardından göz kırptı. Ne demek ikimizde rehineyiz? Beni kaçıran o ve örgütü değilse kim? Ben bunları düşünürken o ise hâla sırıtmış beni izliyordu.