Kalktığımda başım kanıyordu. Bu gece çok kötü geçmişti. Rüyamdaki o adam bana garip sorular soruyordu. Bunu kafama takmayarak yemekhaneye indim. Yavan yulaf ezmesini yerken Bayan Ased beni çağırdı. Bayan Ased:
—Bu hafta sonunda bir aile gelecek, diyerek sessizleşti. Anlaşılıyor ki yine benden birkaç iş yapmamı isteyecekti. Sözüne devam etti:
—Senden dikkatli olmanı istiyorum. Kendine dikkat et. Hatalı bir eylemde bulunma.
—Bayan Ased ne anlatmak istiyorsunuz? Diğerlerine benzememesini mi söylemek istiyorsunuz?
—Kısmen…
—Bayan Ased anlamadım, dedim. Sessizce uzaklaştı. Yetimhaneye her aile geldiğinde Bayan Ased bunları derdi. Benim arkadaşlarımı çok sevdiğimi bu yüzden de her seferinde onların kararlarını çok etkilediğimi söyler. Belki doğru olabilir. Ama Bayan Ased bu sefer farklıydı.
Cliff ile birlikte yatakhaneye çıktık. Cliff’in bana kızgın olduğu çok belliydi. Yaptığım tek şey ona bakan Defraty ailesinin kararlarını yalvararak değiştirmemdi. Cliff bu aileye gitmeyi çok istiyordu. Cliff ile saatlerce bunun hakkında konuştuk. Ancak onu burda kalmaya ikna edemedim. Konuşma giderek kızıştı. En sonunda onu ikan edemeyeceğimi anladım. Dediklerini kabul ettim. O gece saat 11’de konuşmayı bitirdik. Tüm gece planlar yaptım. Sabah 6’da kalktım. Defraty ailesinin yanına gittim. Onlara birkaç şey anlattım. Ancak fikirlerinden dönmediler. Yalvarmaya başladım. Bunların hepsi 10 yıllık arkadaşım içindi. En sonunda kabul ettirdim. İstediğim şey ikimizi beraber sahiplenecek bir aileydi. Bunu bekliyordum.
Yatakhaneye çıkarken bunu düşündüm belki bunu diyecekti. Kim bilebilirdi? Cliff’ten kısaca özür diledim. Zor da olsa kabul etti. Yatağıma oturduk. Beraber Violet’i sevmeye başladık. Ona baktım. Somurtkan ve solgundu. Yavaşça “Cly, ne oldu?” diye sordum. Bana döndü “Hiç, düşünüyordum.” diyerek beni kandırmaya çalıştı. Tekrar sordum:
— Hadi. Ne oldu?
— Bir şey olmadı.
— Çıkar ağzındaki baklayı. Benden mi saklayacaksın?
— Al. Oku ama hiç kimseye anlatma.
— Tamam, dedim kağıdı yatağın üzerine bıraktı. Karşı yatağa oturdu. Bayan Ased tarafından yazılmış el yazısı bir mektup vardı. Sessizce okumaya başladım. Cly ve ben gidiyor muydum? Ne oluyordu? Bahçeye indik.
Sakin bir sesi vardı:
—Galiba ayrılıyoruz.
— Bayan Ased galiba bunu bana söylemeye çalıştı.
— Neyi?
— Sabah Bayan Ased beni çağırdı.Birkaç şey söyledi.
—Yine bir aile gelecek senden tek isteğim lütfen bu da diğerleri gibi olmasın. Söz verir misin?
—E-evet.
—İnanıyorum. Bunu yapabilirsin.
—İstersen sana yardımcı olabilirim. Valizin için.
— Teşekkürler, dedi, rahatça. Bense hiç rahat değildim yine aynı şeylerdi. Bu sefer ne yapacaktım?
Valizi için hazırlığa başladık. Çantasına bir hediye bir rüya tabircisi koydum. Böyle şeylere inandığını biliyordum. Kıyafetlerini verdim. Gitti…