Bölüm 1

1.BÖLÜM; Adım Neva.Kendimi şöyle tanıtayım. "Neva kızım derse odaklansana bu kaçıncı uyarışım?"beni uyaran hocaya baş salladıktan sonra gözlerine bakmaya başladım.Dersi dinleyen kız imajı diye bir şey var şurda.Her neyse ben Neva 18 yaşındayım ve Şu YKS denen sınava çalışan sıradan bir öğrenciyim.Evet evet kesinlikle sıradanım.Uykumdan uyanıp okula gider eve gelince de 'normal öğrenciler'gibi okul tekrarı yaparım.Sonra da uyuyup yine aynı günleri tekrarlarım.kesinlikle sıradan bir hayat değil mi?bu çok can sıkıcı.Keşke aksiyonlu bir hayatım olsaydı.Şöyle kitaplarda ki gibi hayatı umursamayan kızlardan olmak isterdim.Ee olmayacağımıza göre rahatız. Şimdi sakince okumaya devam edin çünkü bundan sonra sadece gerçekleri anlatacağım.. Sayfa güncelleniyor... Ben Neva.Neva Soykan..Soykan Ailesinin tek kızıyım.Annem Elvan Babam Taner Soykan.Bir tane Abim var.Aral Soykan.Kendisinin gözü paradan başka bir şey görmüyor.Her neyse Ailem Çok zengin..Bunu böyle söylemek istemezdim fakat gerçekten zenginiz yani Ailem herkes tarafından tanınıyor'Varlıklı aile'olarak tabii.. Aile herkes tanıdığı için otomotik olarak ben de tanınıyorum.Sırf bu yüzden lise hayatımı açıktan okuyor ve şirketle ilgileniyordum. Bakmayın 18 yaşında olduğuma çocuk ruhlu biriyimdir.Yani bazı kişilere karşı bu arada Yarın Okula Gideceğim!!bu herkes için normalken benim için aşşırı güzel bir şeydi.. Bekle beni Gülaçan lisesi!!!                     İki hayat arasında ki fark 1 Gün sonra: GÜLAÇAN LİSESİ(kolej) bekle beni dedim ama böyle değil... Şuan da..Tam da şuan da okul kapısının önünde duruyordum fakat bir sorun vardı.Pardon ama buna bir sorun denmez! Etrafımda Bir sürü kişi var ve bu sadece bir sorun olamaz! ...düşününce  yapılmaz ama bu. Müdür koşarak yanıma Geldiğinde başlamıştı her şey.Herkes buraya bakmaya başlamıştı sonunda Müdür tebessüm ederek"nasılsın neva kızım.Bu okula gelerek çok iyi yaptın"dediğinde tebessüm ederek cevap verdim."Ben değil ailem yazdırdı Müdür bey."çok soğuk cevap vermiş olabilirim fakat ben bu yaşıma kadar insanların gerçek yüzlerini görerek büyüdüm.Kimseye eyvallahım yok ben bilmiyor muyum şimdi bu müdür denen adamın normalde böyle biri olmadığını..Ne güzel cümle kurdum lan. *7 dakika sonra* "Yeter!Rica ediyorum susun!olur mu susun?" Sınıfa geldiğimden beri herkes fotoğraf çektirmek istiyordu ve iğrenç bir şekilde başka sınıftan gelen erkekler de vardı.Etrafım 2 kız 5 erkek olmak üzere doluydu ve herkes bağıra çağıra konuşuyordu bu sayede de başım çatlıyordu..Daha bir ders kalmadım ama bunalım geçirecektim."ne oldu bir havalara girdin sanki?"konuşan kız geldiğimden beri beni süzüp göz deviriyordu.Zaten gücü ancak ona yetiyordu.etrafımdakileri umursamayıp kızın yanına doğru ilerledim.Biliyorum kavga etmek çok saçma ki zaten kavga da edemezdim eğer bir sorun çıkarsa ailem adımız kirlenmesin diyerek direk beni bu okuldan aldırırlardı.Bunu önceden defalarca kez söylemişlerdi zaten.Kız ilk beni süzdü daha sonra da  gözlerimin içine baktı..Herkes kavga edeceğimizi düşünerek bize bakarken ben sadece"ne dedin sen az önce?"Kız yarım ağız gülüp"diyorum ki bir havalara girdin"güldüm..evet evet sadece güldüm ardından derin bir nefes alarak sakince düşündüm.'Kavga yok Neva?Eğer bir sorun çıkarsa seni okuldan aldırırız.Biz seni oraya adımızı lekelet diye göndermiyoruz tek yapman gereken Ortağın oğluyla iyi anlaşman'ailemin söyledikleri beni çok umursadıklarını anlamına geliyordu.! Aldığım nefesi geri verip kıza elimi uzattım."Ben Neva zaten tanıyorsundur ama Seninle tanışmak isterim"dediğimde kızın tebessüm eden yüzü soldu. Kaşlarını çatarak Etrafına baktığında insanların bizi izlediklerini idrak edince o da gülümseyip elini uzattı"Ceren"dedi direk."Ne oluyor burada?"diye bağıran hoca ile herkes kendi yerine yerleşmiş kimseden çıt çıkmamıştı az önce hiç bir şey olmamış gibi..Oflayarak en ön sıraya oturdum bu sırayı bana ayırmışlardı ya da boştu..Bildiğim kadarıyla boş sıraya oturulabiliyordu..Herhalde.Genel olarak okula gelmediğim için kimin nerede oturduğunu bilmiyordum.Oturduğum yerden etrafıma baktığımda herkesin şaşkınca beni izlediğini gördüm.Sessizce"neden bakıyorsunuz"diye sorduğumda Ceren denen kız bile önüne dönmüştü.Herkes önüne döndüğünde sınıfta ölüm sessizliği vardı ya da...bu sınıf normalde de böyleydi.Hoca derin bir nefes alarak konuşmaya başladı"Ben yeni transfer öğretmeniniz Emre Demir bugünün ilk konusu Hayaller ve hayatlar"diyerek tahtaya 'hayaller ve hayatlar'yazdı.Tam bu sırada kapı çaldı"Gir"Kapıdan içeri giren kişiyi bir yerden tanıyordum sanki ama yine de çıkaramamıştım yani sanırım tanımıyordum.Sınıfa tam 1.85 boylarında hafif esmer-kumral bir çocuk girmişti üzerinde ise tabii ki okul forması vardı.Sanırım biraz fazla gözlem yapıyordum...Çocuk adımlayarak yanıma geldiğinde ne yapacağımı bilmiyordum bu çocuk şimdi neden benim yanıma geldi ki"Burası benim sıram kalkar mısın?"dediğinde sadece "e tamam "diyerek ayağa kalkıp etrafıma baktım.Etrafta hiç boş sıra yoktu...Çocuk etrafa baktığımı farkedince o da etrafına bakıp boş sıranın olmadığını farketti ve yaptığı tek şey en arka sıralarda oturan sarışın mavi gözlü çocuğa bakmaktı.Çoçuk yanımda ki çocuğun ona baktığını farkedince aniden ayağa kalkıp"Buraya oturabilirsin Kaya!"dedi ve sonra hiç bir şey yapmadan sınıftan çıkmak için kapıya ilerledi fakat tam kapıdan çıkmak için elini uzattığında Emre hoca"Nereye gidiyorsun?izin bile almadan üstelik"Sarışın çocuk"hocam karnım o kadar ağrıyor ki izin almaya bile akıl kalmadı revire gidebilir miyim?" "Pekala git" Kaya çoktan sarışın çocuğun yerine geçmiş bense tekrar yerime oturmuştum. "Evet çocuklar devam ediyoruz.konumuz Hayaller ve Hayatlardı...Hayaller ve hayatlar arasında çok fark vardır mesela hayalimizde yaşamak isteriz ama hayatta yaşarız üstelik hayallerde istediğimizi yapabiliyorken gerçek hayatta çoğunu hatta hiç birini yapamıyoruz.İşte bu hayaller sadece yapılmayacak olan ama olması için hayal kurduğumuz bir yerken hayatta onu yapamamanın acısını çekiyoruz ama-"Konuşmaya devam eden hocayı bölen Cerenin el kaldırmasıydı.Hoca Cerene söz hakkı verince Ceren konuşmaya başladı"Gerçekten haklısınız hocam mesela bazı kişiler hayallerde yaşıyor"dediğinde birine imada bulunduğunu fark etmemek elde değildi.Kime imada bulunduğunu merak ettiğim için etrafa bakmıştım ama herkes bana bakıyordu.sen ne alaka laann.Sus bir sen. Ona baktığımda zaten bana baktığını farkettim alttan alta gülüyordu üstelik.Hayır yani ben anlamıyorum ben bu kıza ne yaptım da böyle kendini felan üstün görüyor pardon da burada herkes eşit./Değil neva/ama öyle olması gerekiyor.../öyle olması gerekiyor ama acı gerçek/ 20 dakika sonra;; Herkes susmuş pür dikkat dersi yani hocayı dinlerken hoca pek fazla derine inmişti.Tam olarak lise yıllarından bahsediyordu.."Eee çocuklar biliyorum neler hissettiğinizi ona göre dikkat edin kendinize benim gibi sevdiğiniz için camdan atlamaya kalkmayın"dediğinde herkes gülmeye başlamıştı arkama baktığımda kayanın da güldüğünü gördüm benim ona baktığımı hissetmiş olmalı ki o da bana baktı.Bir anlık göz göze gelmemizle önüme dönmüştüm ki zil çaldı.Herkes ayağa kalkıp dışarı çıkarken ben ne yapacağımı bilmiyordum sınıfta neredeyse dört beş kişi kalmıştık..Off bu molalar neden var ki yani?buraya ders dinlemek için gelmiyor muyuz?/molalar çocukların kaynaşması için var Neva/ hadi ya benim neyim eksik?/arkadaşın/"Selam" Kaya'nın bana seslenmesiyle bir anlık kalbim bir anda yerinden fırlayacak gibi olsa da"Selam"diyebildim.."Biraz dışarıda konuşabilir miyiz?"