Yüzlerce kitap ve upuzun rafların arasında küçük bir masada ders çalışıyorduk. Soluma döndüğümde kardeşim Kai'yi gördüm. Gayet odaklanmış görünüyordu. Yaklaşıp kulağına fısıldadım.
''Çok sıkıldım, eve mi dönsek?''
Kai bana döndü ve birkaç saniye bakıp önüne geri döndü, kağıda bir şeyler yazıp kitaplarını kapattı. Bana bakıp ''Hadi gidelim.'' Diye fısıldadı.
Çantalarımızı topladık. Loş ışıkların arasında çıkış kapısına doğru ilerledik. Bazı öğrenciler uyuyakalmıştı, bazıları ise sımsıkı çalışıyordu.
Çıkış kapısına ulaştığımızda arkadan adımı haykıran birini duydum. Arkamı döndüm ve kim olduğuna baktım. Amy'di. Amy nefes nefese bir şekilde ''Selam.'' Dedi. Biraz daha soluklandı ve konuşmaya devam etti.
''Cumartesi günü... festival... var...'' Dedi.
''Soluklan Amy,'' Elimi omzuna koydum ve omzunu yavaşça sıvazladım. ''Sakince anlat.''
Nefes hızını ve duruşunu düzelten Amy söze başladı.
''Cumartesi günü festival var ve kesinlikle gitmemiz gerek. Çünkü Büyücü Maria'da orada olacakmış!''
Çok hızlı konuşuyordu.
''Büyücü Maria da kim?'' Dedim başımı yana eğerek. Amy heyecanlı heyecanlı bir şekilde ''Ünlü bir falcı. Aman Tanrım. Oradaki sırayı düşünsene! Okuldaki bütün kızlar bunun hakkında konuşuyor ve bizim de kesinlikle gitmemiz gerek.'' Dedi.
''Amy biliyorsun çok isterim ama sınavlar va-'' Kai sözümü böldü.
''Bence de gitmeliyiz Kate, sınavlar varken stresimizi atmış oluruz. Son sınavımız zaten.''
Haklıydı sanırım. Birkaç saniye gözlerim daldı. Karar vermeye çalıştım. ''Anlaştık, geliyorum.''
Amy ellerini göğsüne koydu. ''Şükürler olsun Tanrım! İlk defa seni bu kadar kolay ikna ettik.'' Dedi Amy.
Güldüm. Hafifçe Amy'nin omzuna vurdum.
''Artık eve dönmemiz lazım, geç oluyor.'' Dedi Kai elini omzuma koyarak.
''Haklısın annem şimdiden ev telefonunu aramıştır.'' Sırıttım.
Amy'le vedalaşıp dışarı çıktık. Hava çok rüzgarlıydı. Havanın uğuldaması ve araba sesleri çok uymuluydu. Tıpkı bir melodi gibi...
Hızlıca kafama vurdum. Müziği unutmalıydım. Babamın vefatından sonra müzikle ve kemanımla iletişimi kesmiştim. Kai endişeyle bana döndü.
''İyi misin?'' Dedi.
''İyiyim.'' Yalan söyledim, yalan söyledim, yalan söyledim.
Elimi sertçe sıktım. Avucumun içinde küçük küçük hilaller oluştu.
''Bu aralar kafan baya gidik, hiç iyi durmuyorsun.''
Donakaldım. Gerçekten öyle mi görünüyordum?
''Sınavlardan başka bir şey düşünemiyorum.'' Yine yalan söyledim.
''Kendini bu kadar yorma Katie, Cumartesi günü zaten güzelce eğlenip dinleneceğiz.'' Dedi Kai omzumu desteklercesine sıvazlarken.
''Haklısın.'' Gülümsedim.
Yaya geçidine geldik ve ışığın değişmesini bekledik. Bu ışıklara hep gıcık olmuşumdur, neden bu kadar geç rengi değişiyordu?
Sonsuz ve saçma düşücelerime tam daldığım anda yayalar için yeşil ışık yandı. Kalabalık içinde kardeşimi kaybetmeyeyim diye Kai'nin koluna sıkıca sarıldım.
Işıkları geçmemizin ardından upuzun bir yol yürüdük.
Apartmanımıza vardık ve Kai elini bana uzattı.
Başımı yana çevirip anlamadan baktım
''Anahtar.'' Dedi sırıtarak.
''Ah, şey... kusura bakma, dalmışım.'' Dedim ve sırt çantamın bir kolunu çıkarıp anahtarın olduğu kısmın fermuarını açtım. Anahtarı çıkarıp Kai'ye uzattım.
Kai anahtarı alıp kapıyı açtı. İçeri girdiğimizde hızlıca çantamı bir yana fırlatıp odama üstümü değiştirmeye gittim.
Kai oturma odasından bana seslendi.
"Annem aramış!"
"Üstümü değiştirip geri ararım sen zahmet etme!" Dedim.
Üstümü değiştirip elimi yüzümü yıkadım ve oturma odasına geçtim.
Eski ev telefonunu açtım ve numarayı çevirdim.
Neden bu telefonu kullanıyorduk bilmiyorum ama alışmıştık.
Bir süreliğine bekleyişten sonra annem telefonu açtı.
"Alo Katie, aradım neden açmadın? Uyuyor muydun?"
"Ah, hayır anne kütüphanedeydik. Biliyorsun sınav haftası malum."
"Anladım tatlım. Kai nerede? Onunda sesini duyayım."
"Üstünü değiştiriyor gelir birazdan."
Kai hızlıca içeri girdi. Eliyle vermem için işaret etti.
Telefonu ona uzattım. Mutlu bir şekilde annemizle konuşuyordu. Gülümsedim.
Fısıldayarak uyumaya gideceğimi söyledim. Gülümseyerek başıyla onayladı.
Yatak odama gittim. Yatağıma uzanıp yorganımı boynuma kadar çektim. İçeriden Kai'nin annemle konuşma sesleri geliyordu ama ne söylediği anlaşılmıyordu. Bulanık ses ve karanlık içinde derin bir uykuya daldım.
Canlarım merhaba! Ben Yağmur. Bu kitabo yazmaya yeni başladım sayılır. Eleştirilerinize tamamen açığım. Yazım hatası da olursa da çekinmeden uyarabilirsiniz. Günlük olarak kısa kısa bölüm atmaya çalışacağım. Sizi çok seviyorum Mwahh.
