Gözlerimi kamaştıran bir yaz sabahı uyandım.Bu yaz yeni birşeyler olacak gibi hissediyordum. Yatağımdan kalktım ve neşeyle üstüme kıyafet seçmeye başladım,sanki içimdeki bir his güzel bir kıyafet giy bugün güzel bir gün olacak diyordu. En güzel kıyafetimi giydim ve dışarı çıktım. Güneş tenimi yakıyordu. Gideceğim cafeye doğru yürümeye başladım.
Cafeye gelmiştim. içeri girdim ve hep içtiğim kahveden istedim. Cafeye yeni bir çalışan gelmişti onu daha yeni gördüğüme rağmen içimde çok kötü bir his vardı. Arkadakiler çok beklemiş olmalıki adam
-"Siparişinizi alayım lütfen" dedi.
-Bir ıce amerkino alayım lütfen.
Adam da dahil herkes bana gülmeye başladı. Kahvenin ismini yanlış söylediğimi anladım. Yanaklarım kızarmıştı ve çok utanmıştım. Fakat güçlü kaldım ve adama bağırdım
-Ne yani yanlış söylemiş olamaz mıyım?
Sanırım çok sesli söylemiştim. Herkes sus pus oldu. Ardından adam kahkaha atmaya başladı. Bu ne biçim bir adam dedim içimden, kahvemi alıp sakince masama oturdum.
Kahvemi yudumlamaya başladım. Ama bu keyif çok uzun sürmedi, aynı adam siparişleri götürürken üzerime döktü. Bunu bilerek yapmıştı, yüzünde sinsi bir gülümseme vardı. Ardından bana
-"Çok pardon bilerek oldu" dedi
Çok sinirlenmiştim ve kahveyi üstüne fırlatıp yürümeye başladım. Tam kapıdayken adam yeniden kahkaha attı, aldırmadan cafeden çıktım. Eve geldiğimde bukadar kötü bir gün olamazdı diye içimden geçirdim. Hiç halim yoktu oyüzden yatağa uzandım,ve hayallere daldım...