İçeriğe geç

Nefretle Başlayan Aşk.\Enemies to Lovers

Bölüm 1 · 4 dk okuma

Nefretle Başlayan Aşk.\Enemies to Lovers

Bölüm 1

Seviyor mu?Sevmiyor mu?

Pencerenin karşısında oturmuştum.Dışardaki hafif haraket eden ağaç yarpaklarını izliyordum.Çünki yapacak başka bir şey yoktu.Lanet olası herif zindan gibi yaşatıyor.

İki ay bundan önce babamın iğrenç yanlışları yüzünden satılmıştım.Evet bir mal gibi...Hemde tanımadığım bir mafya babasına.Duygularım,görmezden gelinmişti.Hiç bir şey hissetmiyordum.Ama bu benim baş eğdiğim anlamına gelmiyordu.

Duyduğum ses ile gözlerim kapı ile buluştu.Ne çabuk gelmişti bu?Ayaklanıp koşarak banyoya girdim.Onunla muhattap bile olmak istemiyordum.Ardından çok geçmeden ayak sesleri gelmişti.Kokusu ta kapının diğer tarafından vuruyordu.

Lanet olsun...

Kapıyı tıkıldatı.Bir kere...İki kere..Üçüncü kez konuştu.

"Ariel gizlenmek için başka yer bulmalısın.Çık konuşmamız gerek.Sana ayıracak vaktim yok."

Onun duymayacağı şekilde ağzımı eyerek taklit ettim.Sinir bozucuydu çünki.Ona istediğini vermeyecektim.Duymazdan geldim.

"Ariel?"

"Huh...Pekala bunu sen istedin."

Dediği cümleyi anlamaya çalışırken kapı sertçe açıldı.Adam ayı boğan gibi kapıyı tekte açmıştı.Geri çekilip çığlık attım.

"Özel alana böylemi girilir lan!"

Elini cebine atıp beni baştan aşağıya süzdü.Ve konuşmaya başladı.

"1-cisi özel alan saklanma alanını ayırt ede bilecek yaştayım.2-cisi.."

Dediğinde boyunu boyumla eşitleyip konuştu.Aramızda mesafe kalmamıştı.

"Lan değil.Ben senin kocanım."

Biraz bakıştıktan sonra konuştu.

"Hazırlan saat 7 gibi gelirim.Davet var."

Arkasını dönüp gidiyordu ki döndü ve konuştu.

"Ha bide.Beni rezil etme.Rolünü oyna.Karı-koca gibi."

İç çektim bu sefer ben meydan okuyordum.

"E yapmazsam ne olur?Ouvv imajın falanmı zedelenir Bay Martinez."

Bay Martinez demem onu sinirlendirmişti.Yutkundu.Ve kapıyı sertçe çekip gitti.Konuşsaydı daha ağır olucaktı çünki.

-3 saat sonra.-

Giyindiğim deri elbise yarısına kadar açık,bel dekolitesi ile hoşuma gitmişti.Saçlarımı topuz yapmıştım.Hafifte makyaj.Çantamıda hazırladıktan sonra merdivenlerden indim.

Dışarı çıkar çıkmaz korumaların gözleri beni bulmuştu.Alamıyolardı gözlerini.Tek onlar değil Martinezde.Beni gördüğünde boğazını temizledi,sonra korumalara sert bakış attı.Bu sanırım beni kıskandığının göstergesiydi.Kapıyı açtığında arabaya bindim.

İstemsizce gülümsemiştim.Sonra aklıma çektiğim acılar ve kocam olan adamın sevdiğim adama,olmadığı geldi.

Yol boyu sessizce yolu seyr ettmiştim.Martinezin göze arada elbisein arasından çıkan bacaklarıma kayıyordu.

Davet yerine geldiğimizde kapıyı indip benim için açtı.Ayrı giderken elini belime attıp konuştu.

"Unutma.Karı-koca."

Gözlerimi devirdim.Çok temasdaydık.Anlık nefesim gitti.İçeri girdiğimizde herkes şaşalı elbiseler giyinmişti.Galiba mafya etkinliğinydi.Herkes eşleri ile gelmişti.Biz bir masaya geçtik Martinez başka arkadaşları ile sohbet etmek için benden ayrıldı.

Sıkıntıdan sunulan içkiden içtiyordum.

Vakit geçtikce çok sıkıcı oluyordu.Birden koluma deyen temas ile irkildim.

"Tanıdın mı beni?"

Biraz bakış attıktan sonra tanımıştım.Lise arkadaşım Jack.

"Tanımaz olur muyum!Sen buralarda ne alaka?"

"Asıl sen ne alaka kızım,mafyaların olduğu yerde.Ben organizasyon sorunlusuyum."

Yutkuntum.Bir şey demeden sohbete devam ettim.

"Görmeyeli değişmisin."

"Ariel...Asıl sen çok güzeleşmişsin."

Gülümsemiştim.Gözlerim yan masadan çatık kaşları ile bakan,az kalsın Jack i yiyecek olan Martinezi görmüştüm.Bu adam manyak mı?Yoksa kıskanıyor mu?

Onu dahada sinir etmek için.Jack e daha da yakınlaşmıştım.Ve sırıtmıştım.Meydan okumayı ilk başlatan benim galiba..

"Sevgilin falan var mı Jack?"

"Kendime göre birini bulamıyorum malesef.Sen?Bu güzellikle"

"Hmm...Beni boş ver karışık."

"Pekala...Seni dansa davet edeyim güzellik?"

Uzattığı eline elini koyacaktım ki, biri kolumdan tutup geri çekti.Maritnez.

"Onunla dans edecek biri varsa oda kocasıdır.Güzellikle uzarmısın yoksa ben seni güzellikle deşeyi mi?"

Söylediği cümleye ben bile korkmuştum.Jack bir şey demeden gitti.Martinez geri dönüp öfkeli şekilde kolumdan tutup dışarı sürükledi.Ne kadar çabalasamda bir eli ile kolumu sıkmayı beceriyordu.

"Martinez!Bırak kolumu acıtıyorsun!Bu ne cüret ya?!"

"Kes sesini!"

Anlık durup bağırması ile korkmuştum.Gerçekten öfkelenmişti.Arabanın kapısını açıp beni poşetmişim gibi fırlatı.Motoru çalıştırdı.Gittiğimiz yol boyu hızlı sürüyordu.

"Hızını azalt biraz.Bazı şeyleri abartmamayıda öğren."

Piç sırıtışı atım konuşmaya başladı.

"Hızımı azaltayım öyle mi Ariel hanım?Benim karım başka erkekle cilveleşsin,bende zurna çalayıp oynayayım.Öyle mi?!"

"Bağırma bana!Düzgün konuş benimle ayrıca.Jack benim lise arkadaşım."

"Siktir me lise arkadaşını!Pezevenkin konuşmasından anlamıyormusun."

"Benim aklım almıyor beni bir mal gibi alan sensin!Kıskançıl yapanda sensin!"

"Seni kıskandığım falan yok!Başkaların gözünde orospu karısı var dedirtmem.Kendime zarar geliyor!"

Eli ile direksiyona vuruyordu.Söylediği cümle ağrıma gitmişti.

"Orospu he?Martinez orospu değilim ben.Orospu senin annen senin gibi terbiyesiz birini yetiştirmiş!"

Söylediğim cümle biter bitmez arabaya ani fren etmişti.Öfekli şekilde bana döndü.Konuştu.

"İn arabadan."

Şaşkınlıkla konuştum.

"N-ne?"

"İn dedim."

"Saçmalama nereye gide-"

"Defol!"

Sinirle kapıyı açtım.Ve hemen dışarı fırladım.Sinirden çantamı arbada unutmuştum.Arkasına bakmadan gaz vermiş,gitmişti.Bu kadar kalp kırıcı,iğrenç biri olduğunu bilmiyordum.

Tamda ormanlık alan yakınlarında bırakmıştı.Arkasından bağırdım.

"Senden nefret ediyorum!!Nefret!Of of!"

Elimi saçlarımın arasına götürdüm.Bu saate ne taksi var, nede yarım edecek araba.Geri dönemezdim çok uzaklaşmıştık.Hava bozmaya başlamıştı.Böyle bir elbisede böyle bir havada yanlız kalmıştım.Kız başıma...

Biraz ilerlemeye başladım.On dakkika çekmeden Karşıdan araba geliyordu.

"Araba arkadan gelmiyor mu ya?"

Biraz gözlerimi kısıp dikkat ile baktım.Martinezin arabasıydı.Vicdanına yedirememiş gelmişti demek.Arabayı döndürüp benimle aynı hızda haraket ediyordu bir yandan pencere açık konuşuyordu.

"Ariel!Bin arabaya."

"Siktir git pislik herif!"

"Son kez söylüyorum.Rica da etmiyorum.Bin hadi!"

Bir şey demeden öylece yürüyordum.Benim inadımla baş edemeyecekti.Araba takip etmiyordu artık.Durmuştu.Martinezin teması ile çığlık atmıştım.Beni sırtına almıştı.Elim ile sırtına beline vurmaya başladım.

"Bırak beni!Bıraaakkk dedim."

"Sana rica etmiyorum dedim Ariel."

Arabanın kapısını açıp beni oturdu.Sonra çeketini çıkartım üstüme örtdü.Bu adam ölecekte,sevap falan mı işliyor?Demin ki Martinez ve şimdi ki Martinez ne ayak.

_

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.