11. BÖLÜM — “Hesaplaşma” 🩸
Merve'nin abisi Semih'in karşısında durdu.
Merve'nin Abisi: Kardeşime ne yaptığını sanıyorsun?
Semih'in çenesi gerildi.
Semih: Bir adım daha atarsan pişman olursun.
Merve'nin Abisi: Ne yapacaksın lan?
Semih bir anda öne çıktı.
PAT!
Semih, Merve'nin abisine kafa attı. Adam sendeleyip birkaç adım geriye düştü.
Tuğçe: SEMİH!
Polis: Yeter! İkiniz de sakin olun!
Merve'nin Abisi öfkeyle ayağa kalktı.
Merve'nin Abisi: Sen bittin lan!
Semih: Bana tehdit savuracağına kardeşinin neden hastanede olduğunu düşün!
Tuğçe aralarına girmeye çalıştı.
Tuğçe: Yeter artık! Burada kavga ederseniz her şey daha da bok olacak!
Semih hâlâ öfkeliydi ama Tuğçe'nin elini tuttu.
Semih: Sana dokunmasına izin vermeyeceğim.
Merve'nin abisi onları izledi ve alaycı bir şekilde güldü.
Merve'nin Abisi: Asıl gerçeği öğrendiğinizde birbirinizin yüzüne bile bakamayacaksınız.
Semih: Ne gerçeği?
Adam cevap vermeden arkasını dönüp koridora doğru yürüdü.
Tuğçe, Semih'e baktı.
Tuğçe: Semih... bence bu adam bir şey biliyor.
Semih: Ben de öyle düşünüyorum.
Tam o sırada hastanenin acil servis kapısı açıldı.
Bir hemşire koşarak geldi.
Hemşire: Merve uyandı!
Semih ve Tuğçe birbirlerine baktılar.
Çünkü artık Merve konuşabilecekti.
Ve söyleyeceği ilk cümle, herkesin hayatını değiştirecekti.