-Abi sınıfına git.
-Emrinizdeyim prensesim.
-Abi defol git sınıfına.
-İyi ki bir abim yok. Kafayı yerdim.
-Ben alıştım.
-Neyse, gel de sana dün çizdiğim resimleri gösteriyim.
-(Heyecanlı bir şekilde)Tamam.
-Neden çizimlerim için bu kadar heyecanlanıyorsun?
-Çünkü çok güzel çizim yapıyorsun.
-Cidden mi teşekkürler.
-Evet. Senden bir şey isteyebilir miyim?
-Kim bilir yine ne isteyeceksin.
-Ayıp Defne ben ne zaman bir şey istedim.
-Hangisinden başlayayım.
-Ayıp, ayıp.
-Tamam söyle ne isteyecektin.
-Bana kelebek çizer misin? Duvarıma asacağımda.
-Bu muydu? Tabi yaparım. Hangi renkler olsun?
-Tamamen kendi istediğin gibi yap.
-Nasıl istersen.
ÇIKIŞ ZİLİ ÇALMIŞTIR
-Defne benimle beraber abimi bekler misin?
-Tabi
-Şimdi ondan önce çıkarsam beni delirtir.
-Aylin!
-Aha geldi.
-Yürü eve gidiyoruz
-Başka nereye gideceğiz abi.
-Bensiz hiçbir yere gidemezsin.
-Paşama bak ya.
-Aylin!