-Abi ne olsun istiyorsun?
-Sadece olabilecek ihtimalleri düşünüyorum.
-Tamam sus sana da ihtiyacım var.
-Ne yani ben tek başıma seni koruyamaz mıyım, bunu mu demek istiyorsun?
-Tamam abi en güçlü sensin.
-Tabi ki en güçlü benim. Şimdi seni sınıfına götüreceğim ve ben gelesiye kadar sınıfından çıkmayacaksın ve Defne’nin yanında oturacaksın.
-Derste de bir şey olmaz her halde.
-Yanında kim oturuyor?
-Çağrı.
-Hocanla konuşacağım yanında Defne otursun.
-Birincisi her hangi bir şey olursa hocaya söylerim. İkincisi hoca yer değiştirmeye izin vermez.
-Ben hocanla konuşurum.
-Dene ve gör izin vermediğini.
-Sen gör nasıl izin verdiğini.
-İddiasına var mısın?
-Varım!
-Neyine?
-Bilgisayarda 2 saat daha fazla kalırım.
-Tamam.
-Zil çaldı abi.
-İddiayı aldığımı izleyeceksin.
-Aynen, aynen.
SINIFA ÇIKARLAR VE DERS BAŞLAR
-Defne Aylin’in yanına geç.
Hayır! İddiayı kaybettim. Acaba, nasıl yaptı?
-Kaybettin.
-Biliyorum sus.
-Şükür teneffüs. Defne, Defne, Defne.
-Ne be!
-Ben sırıya yatacağım. Abim gelince bayıldı dersin. Tamam mı?
-Tamam da neden?