-Mhmhmhmhm.
-Elimi yalama.
-Şükür.
-Hala köşedesin.
(Aylin Bora’nın karnına yumruk atar)
-Vuruşların canımı acıtmıyor.
-Aaaa abi saçımı bırak!
-Başka nasıl dövebilirim?
-Sana adınla seslensem bırakır mısın?
-Evet.
-Bora.
-Sen abine adıyla sesleniyorsun terbiyesiz.
-Biliyordum böyle olacağını. Hani kızmayacaktın.
-Kızmıyorum, dövüyorum.
-Abi bacaklarımı bırak.
-Duymuyorum.
-Duymuyorsan konuştuğumu nereden biliyorsun?
-Ben bilirim.
-Öyle olsun da bütün evde beni sürüklemeyeceksin değil mi?
-Bilemem.
-Abi yapma.
-Sen yatsana şu koltuğa.
(Aylin koltuğa yatar)
-Abi ne yapıyorsun.
-Koltuk buldum oturuyorum.
-Abi koltuk bacaklarım değil.
-Bana ne.
-Ya ellerimi de tutuyor bir şey de yapmıyorum.
-Ağla.
-Abi insene.
-Hayır.