Kyle nin kalbi çok hızlı atıyordu onların beklentiler içindeki gözleri onu boğar gibi oluyordu ama neden bu hissi yaşıyordu ki onlar yeni arkadaşlarıydı birbirleri için uğruna herşeyi yapabilecek insanlar... Sorun değil hediyemi begenicekler belkide büyük bir samimiyetini başlangıcı olucaktı bu hediyem ben girdikten sonra selamladılar
-Kyleee!
Tüm sınıfın yüzü bana döndü daha önce hiç bu kadar kişi aynı anda bana bakmamıştı titrememeliyim hayır tüm özgüvenim ve samimiyetimle hediyemi onlara sunmalıyım bu an unuttulmayacak o yüzden kusursuz olmalı
kendi içimde boğulurcasına tuttuğum nefesi sakince verdim onlara doğru yürüdüm ve tüm samimiyetimle yapabildiğim en samimi gülümsemeyle (tıpkı abim gibi)
-nice yıllara nastasya. Dedim.
Hediyemi eleştirmeye hazır bir yüz ifadesiyle aldılar
-Bu paketin içinde ne var kyle? Oldukça da hafifmiş bir takı seti olabilir mi hayır ya belkide içersinde beni gerçek hediyeme götürücek bi haritadır!
(Arkadaki sesler)
"Saçmalama kyle o kadar İnce düşünen birisi değil"
"böyle eğlenceli şeylere aklı yeten birisi olsaydı inan en azından bir arkadaşı olabilirdi"
"Cidden bu kadar hafif birseyden hala değerli birşeyin çıkacağını mı düşünüyorsun"
"Çok merak ediyordum hadi açsana artık"
"HAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHA"
Gurupca hediyeden konuşmaları kyleyi geriyordu sorun değil abisinin dediğini sürekli içinden geçiriyordu bu onu sakinleştiriyordu belki belki duygusal konuşmalarda yaparsa herkesin bakış açısını değiştirebilecekti ve saf sevgiyi insanlara hissettirebilecekti
Nastasya hediyeyi açar bir an duraksar ve soğuk kanlılıkla usulca hediyesini paketinde çıkartır bir mukavva üzerinde pullardan yapılmış bir resim mi?...
-HAHAHAHAHAH kyle
Umarım şaka yapıyorsundur
-Hayır değil seni seviyorum ve değer veriyorum o yüzden zamanımı ikinizin arkadaşlığını düşünerek bu resmi yapmaya ayırdım
-şaka mısın sen...
Bunları o kadar kısık ve donuk sesle söylüyordu ki kyle dalga geçip geçmediğini anlayamıyordu bile
(Arkadaki sesler)
"vaaa şimdi anladım kyle sana değerli bir doğum günü hediyesini bile alamayacak durumda aptal bi resim getirip içine birazda duygusallık katarak kurtulmaya çalışıyor gördün mü Nastasya."
Kyle ve Nastasya birkez daha göz göze geldiler Nastasya ile kendini aşşalanmış gibi hissediyordu resmi yere bıraktı ve mukavva süzülerek yere değen kadarda kimsenin sesi çıkmadı
Kyle çok korkmuştu üzüntüden çok korku hissediyordu şimdi onun duygularını hırpalayacaklardı ve onun yapabildiği tek şey başını öne eğmesi ve akan saçlarıyla yüzünü kapatma çabasıydı ama sanki bi an nastasya ile arasında bi bağ olduğunu onu anladığını hissetmiş gibiydide sadece rahatlamak için kendisini kandırıyor
-kyle seni salak! Ne yapmaya çalışıyorsun bizimle böyle dalga geçmek hoş mu?
Eğer ciddiysen bu dahada komik birşey
Senin gibi zengin birisinin böyle birşey yapması sencede gülünç değilmi. Tüm gün havasını attığın ailen her hafta Londra ya gittiğin için seni davet ettiğimizde olmayışın. Doğu seni hiç kimse ailenden biriyle görmedi zengin babanın seni Ferrari ile okula bırakması gerekmiyor muydu sen hir yalancısın aslında değilmi
Kylenin gözleri doldu boğazı düğümlenmiş gibi hissetti sesini çıkartmadı
-Kyle eğer bunların hepsi gerçekse bize bir kanıt göster en ufak bir şey bu kadar insanın içinde seni rezil etmekten kurtaracak tek bir kelime dahi olsa söyle
Üstünlüklerini attıktan sonra kylenin hafif titreyen vicuduna bakındılar bunlar daha orta okul öğrencileri nasıl bu kadar taş kalpli olabiliyorlar kyle... Kyle kafasını utanç dan kaldıramıyor ses bile çıkartmıyordu sadece terden sırılsıklam olmuş yumruğunu Nastasya ya uzattı
Kızlar merak ve birazda kibirle yumruğunu içindeki 20 doları aldılar yine bi duraksama du sınıfta sonra duyabileceğiniz en onur yıkacak tarzda kahkaha atmaya başladılar
Zavallı kyle artık dayanamadı nutku tutulmuş bir şekilde usulca ağlamaya başladı konuş abisine sarılmak istiyordu keske bir an önce hateket edebilse
-bu aptal bize yalan söylemiş ne beş parası nede kurguladığı ailesi var ne kadar ucuz bir yalan aynı senin gibi kyle yalanın ortaya çıktı şimdi nasıl hissediyorsun
Keşke bir şey söyleyebilsem ama ne söyleyebilirim ki inkar edemem bu yalanı umutsuzca devam ettirmek istemiyorum ama içimde bir öfke var bana bi hayat sunmadığı için annemden nefret ediyorum bu durumda olmamın sebebi o olmalı beni böylesine zor şartlarda büyütmeye çalışması ve böyle boktan bir insan olarak tanınmış olmam hep onun yüzünden beraber anne kız bir hediye almaya bile gidemiyoruz sadece tüm gün o kokuşmuş kıyafetleriyle yatıp uyuşturucu alıyor
Bir an kendine geldi öfkesi o korkak titrek halini geride bırakıp yüzünde oldukça kurnaz bir ifadeye soktu ve nastasya ya cevap verdi
-Bu gerçek hediyem değil onu sipariş ettim ama henüz gelmedi benim samimiyetim gerçek o yüzden şimdilik ikimize bunu yaptım ağladım çünkü seni gerçekten çok seviyirum nastasya hakkımda böyle saçma bi düşünceye kolaylıkla kapılman beni incitti umarım bana karşı uslubunu düzeltirsin sonuçta biliyorsun ben soylu bir ailenin kızıyım yaşayabileceklerimi anlayabilirsin umarım
Nastasya nın yüzündeki cimrilik saf bir ifadeye dönüştü
Okul çıkışı tüm öfkesini annesine kusmak için hazırdı koşar adımlarla eve gidip tamda düşündüğü pozisyoda yatan annesinin önünde durdu abisi daha eve gelmemişti. annesi ona bakar bakmaz tüm gücüyle bağırmaya başladı
-SENİ LANET OLASI SENDEN NEFRET EDİYORUM MADEM ANNELİK YAPAMIYCAKSIN BİZİ NEDEN DOĞURDUN! TÜM GÜN YATMAK BİR AMACI OLMAMAK NASIL BİR DUYGU SENDEN UTANÇ DUYUYORUM YAŞAMAK SANA ZEVK VERİYOR MU BİZİM NASIL OLDUĞUMUZUN SENİN İÇİN BİR ÖNEMİ VARMI HA! UMARIM SEND- ...
annesinin yaş akan gözlerini görünce ciğeri yanmıştı ama öfkesini atmak zorundaydı sesini alçaltmış olsada yine sert bir biçimde konuşmaya devam etti
-madem sen bize bakmıyorsun bizim için para harcamıyorsun o halde bunu kendim yaparım en azından uyuşturucu yerine daha faydalı şeylere harcanmış olur para dedi
Annesi hareket bile edemiyordu o yüzden cüzdanında kartı almak ve hayal ettiği gibi çılgınca yaşamak onun için önünde engeli olmayan bir yoldu
Annesi afallamıştı gözlerinden yaş akıyor ama hiçbir duyguyu hissedemiyordu ne öfke ve üzüntü nede şefkat uslu güzel kızını ne zaman bu kadar kibirli ve kendine düşkün birisi olduğu bunca zaman cidden çocuklarına böyle hisler yaşattığı gerçek bir anne olamayışı mantıklardan uzak acınası bir hayat sürdüklerini yeni farkına varabilmişti sonunda kafası o kadar dağınık bir kadındı ki birisi gerçekleri yüzüne vurmadan önce hiçbir şeyin farkına varamaz halde yasıyordu bu ana kadar