"Nar! hadi kızım ya, biraz acele et!"
"Ne bu acele ya, bekle iki dakika Özge!"
Aynanın karşısında kendime sok kez baktım, beyaz mini elbisem dağınık bir topuz yaptığım saçlarım ve hafif makyajım ile tamamlanmış hissediyordum...
"Hay maşallah be, fıstık gibi olmuşsun"
"Teşekkür ederim, sende öyle"
Baştan aşağı süzdüm Özgeyi, kısa siyah elbisesi uçlarını dalgalı bıraktığı kestane saçları ve ağır makyajıyla etkilenilmeyecek gibi değildi.
"Daha bakacaksan, dışarı çıkmayı erteleyebiliriz"
Yavaş yavaş bana yaklaşan Özgenin yanından geçip cevap verdim, "sulanma Özge, hadi çıkalım"
"Vay be! burası mükemmel"
Özgeye gülümsedim ve barın içine girdim, amacım hep belliydi. Yeni bir av arıyordum kendime, gözlerim etrafını ceylanı yemek isteyen bir dişi aslan gibi gözlüyordu ama burada kimse istediğim kriterlere uymuyordu.
Ve sonra şans bana güldü, ilk görüşte aşk'a inanmazdım ama ilk görüşte etkilenme diye bir şey gerçekten vardı.
Gözlerim cüretkar bir şekilde giydiği uzun kırmızı elbisesinde ki dekolteyle rahatça oturan o kadına kaydı.
"Benim olmalı, kesinlikle benim olmalı"
Göz göze geldiğimizde gözlerimi kaçırmadım, onun da kaçırma gibi bir niyeti yoktu aksine etrafında ki sahte ve ürkek ilgiden sıkılmış gibiydi. Dudağımın kenarı yukarı doğru kıvrıldı ve yavaş adımlarla ona yaklaşmaya başladım.
"Hanımlar izninizle bu güzelliği kaçırabilir miyim?"
Bu bir soru değildi, bu açık açık defolun o benim demenin kibar şekliydi. Kızlar yavaş yavaş dağıldığında yanına oturdum ve ona doğru döndüm...
"Fazla bunalmış görünüyordun, rahatladın mı?"
"Fazlasıyla hemde..."