Peki bu neydi?İlk adım mıydı? Bakışlar?Kurt bakışlar mı yoksa Kürt bakışlar mı?. Kadriye içeriye girer girmez kalbinin atışını hisseti resmen parçalanıyordu kalbi, sakinleşmek istiyor ama zorlanıyordu.Aynı zamanda yeni gelen müşterilerle ilgileniyor,ara sıra gözleri Kadir'in masasına erişiyordu.O da ne! Kadriye bir siparişi götürürken ayağı takıldı ve tepsisindeki kahveyle beraber Kadir'in üstüne düştü.Kadir sinirli bir tavırla:
-Seni aptal, önünü görmez misin? Üstüm başım battı.
Sonra kafasını kaldırıp üstüne düşen Kadriye'ye baktı ve sustu.Cünkü Kadriye pişman bir şekilde Kadir'e bakıp özür diliyordu.Kadir doğruldu,Kadriye ise çoktan toz olmuştu.Kadir:
-Hesabı alabilir miyim?
Dedi kısık bir sesle,bir kaç saniye sonra başı yere eğik bir biçimde Kadriye geldi.Hesap kutusunu masaya koydu ve uzaklaştı.2 dakika sürmeden Kadir kafeyi terk etti.
...
Akşam olmuş Kadriye eve dönmüştü.Yaşadığı rezalet hâlâ kafasındaydı.Teyzesi Rojda o gece de döktürmüş, masayı donatmıştı.Kadriye ve Rojda sandalyelerini çekip masaya oturdular.Yemeğe tam başladıkları sırada kapı çaldı.Kadriye:
-Otur teyze ben bakarım,dedi
Kapıyı açmak için uzun koridor dan geçti ve koridorun sonuna geldi.Kapıyı hemen açtı.Açmaz olaymış, Kadriye'nin gözleri fal taşı gibi açıldı.B-bu adam öğlen kafede ki adam!Na-nasıl? Kadriye kafasında hayaller kurmaya başlamıştı.Derken Kadir:
-İyi akşamlar.Beni hatırladınız umarım.Ben buraya size bir iş teklifi sunmak için gelmiştim.
Bu da neydi şimdi aman Allah'ım resmen bu bir teklif!Ne yapmalıydı Kadriye?
...
