Bunu Kaan'a okutturur muyum bilmiyorum. Ama okutturduysam eğer ve Kaan buraya kadar okuduysan öncelikle teşekkür ederim. Şunları söylemek istiyorum. Bu takıntı değil Kaan. Bu Aşk. Nasıl sürekli görmediğin dokunmadığın hissetmediğin sesini duymadığın birine aşık oldun deme. Olunuyormuş işte. Beni sevmeye çalışmanı istemiyorum zaten faha öncede demiştin. "Seni sevmeye çalıştım Zeynep ama sevemedim." Demiştin. O yüzden sevmeye çalışma ki çalışacağını da düşünümüyorum yeterince yorgunsun. Sadece seni ne kadar çok sevdiğimi bil. Sana dediğim gibi imkansızın peşinde koşuyorum. Farkındayım yani olmayacağının. Sevmeyeceğinin. Ama olsun beni sev diye zorlayamam ki. Sadece sen bana soğuk davransanda.( Ki beni kendinden soğutmaya çalışırsan soğumam sadece üzülürüm o kadar sana olan sevgim değişmez). Kötü biri olduğunu söylesende ben yine de seni sevmeye devam edicem. Belki tüm yazdıklarımı ergence bulucaksın. Olsun ben en azından içimi döktüm. Benim kimsem yok derdimi anlatabileceğim. O yüzden yazmak en iyi çözüm yolu benim için. Belki bu hikaye hoşuna gitmedi. Eğer öyleyse özür dilerim. Bunlar benim içimden gelenler. Bak konuşmayalım istersen ama tek istediğim temelli gitme. Varlığını biliyim bana yeter de artar. Bunu okuduktan sonra bana bir şey söylemek zorunda değilsin. Bana acımanı da istemiyorum beni sevmeye çalışmanı da istemiyorum. İstediğim tek şey iyi olman.Ve dediğim gibi varlığını bilsem yeter.
Seni seviyorumm...
(. ❛ ᴗ ❛.)