Eve vardığımızda arabada uyuyakalmışım. Bay Kim beni kucağına aldığında uyandım ama kalkacak halim yoktu. Kesin arabada verdiği çilekli sütün içine bir şey kattı.
Direnmeye çalışsam da olmuyordu. Ben de bir anda ve istemsizce kendimi Bay Kim'in kasvetli kollarına bıraktım.
Uyandığımda bir yataktaydım. Gözlerim, ellerim, ayaklarım, ağzım ve aklınıza gelebilecek her bölgeden bağlanmıştım. İpler çok sıkıydı ve canım acıyordu.
Kurtulmaya çalışırken arkadan bir ses duydum.
Namjoon: Boşuna çabalama bu gün benimsin..!
yn: Ha? Bay Kim. Siz misiniz? Neden burdayım?
Tarzı bin tane soru sordum. Cevap vermiyordu. Sadece geldi ve gözlerimi açtı. Dibime girerek bakmaya başladı. Korkudan titriyordum. O kadar yakındı ki kalbim çıkacak gibi atıyordu. Nefes alış verişlerim hızlanmıştı. Utanıyordum, hem de çok. Bir hamle ile ağzımı çözdü.
VE….
