Jungkook:Anne ben çıkıyorum yemekler soğumadan Taehyung'a götüreyim
Rami:Tamam oğluşum dikkat et kendine görüşürüz
Jungkook:Görüşürüz
Soojin:Benim yerimede sarıl Taehyung'a
Jungkook:Tamam Soojin teyze
Chaeryoung:Jimin'e söyledim ben döndüğünü Jungkook arayıp sana saydırırsa hazırlıklı ol
Jungkook:Tamam Chaeryoung teyze haber verdiğin için teşekkür ederim
Chaeryoung:Tabi kuzum ne demek
Mina:Jungkook tatlım Yoongi'ye de bir bak tamam mı canım benim merak ediyorum iyi mi
Jungkook:Tabi Mina teyze merak etme o iş bende hepsini teftiş edicem
Rami:Oğlum abine de bak
Jungkook:Tamam annecim görüşürüz
Rami:Görüşürüz
Soojin:Görüşürüz
Chaeryoung:Görüşürüz
Mina:Görüşürüz
Dediğinde villadan çıktım ve ayakkabılarımı giyip arabama bindim içinde yemek olan poşet'i yan koltuğa koydum ardından kemerimi takıp yola çıktım
~10 dakika sonra
Askeriyeye varmama az bir süre kalmıştı tam o evrede telefonum çaldı Jimin arıyordu Chaeryoung teyzenin de dediği gibi saydırmak için arıyordu canım arkadaşım benim telefon zaten arabaya bağlı olduğu için sadece açtım açar açmaz Jimin çığırmaya başladı
"Oruspu gelmişsin haber vermiyorsun nerdesin sen"
"Sanada merhaba Jim"
"Kes hala merhaba diyo benim niye haberim yok geldiğinden"
"Ya saçma sapan konuşma haberin vardı bir kere bugün geleceğimden ilk sana haber vermiştim"
"Ya amına kodumun omegası insan yine de bir arar haber verir ya hani"
"Off tamam Jimin bir daha ki sefer haber veririm artık"
"Lan sürtük bir daha ki sefer mi var senin tıp fakültesinde ömrün çürüdü benim de hukuk fakültesinde ömrüm çürüdü bizi sikseler biz bir daha üniversite falan okumayız"
"Off harbi amk benim canım alfa babişim ben mezun olur olmaz özel olarak beni aldırıp kendi burdaki hastanesine aldırmasaydı kim bilir nereye atanırdım"
"Senin haberin yok mu"
"Neyden"
"Taehyung seni özellikle buraya getirmelerini istemiş baban da kendi hastanesine getirtmiş"
"Ciddi misin"
"Evet"
"Ama nasıl yani hiç kimse bir şey dememiş mi"
"Yavrum salak mısın sen kim yüzyılın deltasına karşı çıkabilir"
"Haklısın canım Tete'm ya oralarda yapamayacağımı bilmiş"
"Tabi bilir oğlum sen onun için çok özelsin"
"Ay canım Tete'm benim çok özledim onu ya o da benim için çok özel"
"Malsın mal"
"Niye ya noldu şimdi"
"Yok bir şey Jungkook yok kapat sadece tamam mı kapat"
"Ama noldu ki"
Tam cümlemi bitirdiğim sırada telefonu kapattı pek bir şey anlamasamda umursamadım çünkü askeriyeye gelmiştim arabamı park ettikten sonra hızla indim ve yemekleri de telefonumu da alıp arabadan indim ardından koşar adımlarla antrenmanların yapıldığı alana gittim tatillerimde geldiğim için buraya az çok hakimdim Taehyung'u gördüğümde gerçekten içimin titrediğini hissettim en ciddi yüz ifadesini yakınmış derin sesiyle talimat veriyordu bi tık korksamda koşarak Taehyung'un yanına gittim çünkü o bana asla bağırmazdı koşarak üstüne atladım kollarımı boynuna bacaklarımıda beline sardım o da eş zamanlı olarak kollarını belime doladı yanağına sulu bir öpücük kondurup konuştum
Jungkook:Tete ben döndüm
Taehyung:Biliyorum güzelim biliyorum
Dedi ve beni kucağından indirip bana gülümsedikten sonra yine en sert ifadesini takınıp timine döndü ve benimle konuşurken yumuşattığı ses tonunu tekarar derinleştirip timine doğru konuştu
Taehyung:Kaplan Tim'i bugünlük antrenman bu kadar yeterli koğuşunuza dönebilirsiniz
Ryunjin:Ama komutanım nerdeyse hiç antrenman yapmadık ki bugün
Bambam:Ya kızım sussana ne güzel bırakacak işte bedavadan dinlenme
Taehyung:Bugünlük bu kadar yeter dedim ama isterseniz Komutan Min ya da Komutan Kim sizinle ilgilenebilir
Jungkook:Ya hayır
Taehyung:Hayırmış koğuşa dönün
Bambam:Tanrım çok şükür
Taehyung:Eger biraz daha konuşmaya devam edersen askeriyeye başka bir komutan daha çağırtacağım senin Bambam
Bambam:Ama komutanım az çalıştık diyen Ryunjin kabak niye benim başıma batıyor
Taehyung:Bak hala konuşuyor senin dilin biraz fazla uzadı sanki Bambam hmm keselim mi
Jungkook:Sen sus Taehyung kötü bir şey demedi ki dışa karşı niye bu kadar sertsin anlamıyorum
Bambam:Yanınızdaki beyefendiye çok hak veriyorum komutanım evet bir açıklama yapın beyefendiye niye bu kadar sertsiniz
Taehyung:BAM-
Jungkook:Bağırma
Dediğimde bana döndü insanların bağırmasını sevmediğimi biliyordu buna rağmen bağırmıştı o yüzden bana döndü bakışlarını ve sesini yine yumuşattı ve konuştu
Taehyung:Özür dilerim Jungkook bir anlığına unutmuşum
Bambam:Komutanım bize de şöyle davransanız ne olur sanki
Yeonjun:Bambam sus artık
Taehyung:Bencede dağlın hadi Bambam bu seferlik bir şey yapmıyorsam Jungkook var diye ona göre hareket et
Bambam:Tamam komutanım teşekkür ederim Jungkook Bey
Dediğinde ona tatlı bir gülümseme sundum ve Taehyung'a döndüm
Jungkook:Hadi gidelim artık abimle Yoongi hyungu özledim
Beomgyu:Sizin abiniz kim sorması
Jungkook:Kim Namjoon
Seokjin:Ne
Jungkook:Evet de niye şaşkın şaşkın bakıyorsunuz
Seokjin:Siz Komutan Kim'in kardeşisiniz aynı zamanda Komutanımızı ve Komutan Min'i de mi tanıyorsunuz
Jungkook:Şey evet niye şaşırıyorsunuz ki
Taehyung:Jungkook bak bu az önce konuşan Seokjin
Jungkook:Siktir
Dediğimde ağzımı kapattı ve kulağıma eğilip konuştu
Taehyung:Namjoon'un sana söylediğimden haberi yok çaktırma sakın keser beni
Bende aynı sessizlikte konuştum
Jungkook:Ben beğendim hemen evlenebilirler
Kıkırdadı ve önüne döndü arkadan bir ses yükseldi
Ahyeon:Komutanım siz güldünüz mü bende mi şizofreni olmaya başladı
Asa:Aynı anda delirmiyorsak hayır gerçekten güldü
Jungkook:Taehyung ne yaşatıyorsun insanlara da bu kadar şaşıyorlar
Taehyung:Onlar yeni bak seni tanıyanlara hiç mimik oynuyor mu
Hoseok:Arkadaşlar o Jeon Jungkook doktorluk okuyordu sanırım mezun oldunuz ve çalışmaya buraya geldiniz
Jungkook:Evet Hoseok hyung
Hoseok:O komutanımızla ve Komutan Min'le çocukluktan arkadaş bilmeniz gereken başka bir şey yok
Hyunjin:Tamam Hoseok sensin
Hoseok:Sen tanıtsaydın çok biliyorsan
Namjoon:Benim bebeğime bak gelmişte önce Taehyung'un yanına gidiyor geldiğini gözcülerden mi öğrenicem ben senin
Abimin sesini duymamla hızla Taehyung'un kolunun altından çıkıp ona doğru koştum ve sımsıkı sarıldım oda bana sarılıp saçlarıma kokulu bir öpücük kondurduğunda konuştum
Jungkook:Gelicektim ama ilk Tete'yi gördüm
Namjoon:Aynen sanki ben bilmiyorum önce Tete'ni görmek için arka kapıdan girdiğini
Jungkook:Ya abi
Yoongi:Bizi ne zaman görüceksin acaba minik omega
Abimden ayrıldım sesini duymamla Yoongi hyunga sarıldım sarılmaktan istifade kulağına eğildim ve kimse duymasın diye sessizce konuştum
Jungkook:Merak etme hyung Jimin çok iyi babasının hukuk bürosunda çalışmaya başladı yarın da gelicem bu sefer ikna edip onu da getiricem
Yoongi:Teşekkür ederim minik omega
Diye fısıldadığında ondan ayrıldım ve hala dağılmamış timden Felix'i bulup ona hitaben konuştum
Jungkook:Lix nerde benim abime yavşayan o omega bozuntusu yelloz yolucam onu
Felix:Gösteriyim Kook
Namjoon:Hayır
Jungkook:Sen karışma abi yolucam o Yuna yellozunu
Namjoon:Ya ben ondan uzak duruyorum zaten ne gerek var kendini yormana
Jungkook:Haklısın tek başıma çok yorulurum Taehyung timinden bir arkadaştan yardım alabilir miyim acaba
Taehyung:Tabii ki de
Jungkoo:Hmm hanginizi seçsem acaba buldum Seokjin sen gel
Seokjin:Zevkle
Diyerek hızla yanımda bitti elimdeki poşeti Taehyung'un eline tutuşturdum ve ona bakmadan Felix'e elimle gel işareti yaparken bir yandan da Taehyung'a hitaben konuştum
Jungkook:Ben hemen gelirim sana yemek yapmıştım ye onu gelip fikirlerini alıcam
Yoongi:Al işte kim yetiştirdi ya git döv onu minik omega saçları da uzun eline dolarsın hem
Yoongi hyunga döndüm ve şirince gülümseyip önüme döndüm ardından Felix'e bakıp konuştum
Jungkook:Götür beni şu sürtüğe Lix
Diyerek ilerleyeceğim sırada ilerleyemediğimi fark ettim arkama döndüğümde Taehyung'un kolunu belime sardığın gördüm Seokjin'e baktığımda aynı şekilde abimin kolunu da onun beline sarıp gitmesini engellediğini gördüm Felix'e baktığımda çoktan Hyunjin'in sırtında debelenmeye başladığını gördüm işte özel harekat olunca böyle oluyor bana yapılan ihanetin şokunu atlatmaya çalışırken Hyunjin'in kalın sesini duydum
Hyunjin:Sarışın dur düşüceksin
Felix:Bırak beni o zaman
Bunlar cidden Felix baskın omega Hyunjin ise baskın alfa ama sürekli didişiyorlar aslında kavgayı bir bıraksalar askeriyenin ortasında sevişmeye bile başlayabilirler ama işte beni düşüncelerimden ayıran şey havalanmam oldu bildiğiniz ayağım yerden kesildi neden mi Taehyung diğer kolunu bacaklarımın altından geçirip beni kucağına aldı ve herkesi geride bırakıp yürümeye başladı...
Devam edicek(İnş)...
Weeooaaw 1134 kelimee selamın hello yeni bir ficle karşınızdayım bunu yazmayi uzun süredir düşünüyordum sonunda yazdım war is over yanii neysee sınırı bırakıp diğer ficlere bölüm yazmaya uçuyorum bay
Sınır;5 oy 10 yorum 20 okur
