(Bu hikaye gerçek değildir)
Aynı geçen günler gene geçmek bilmiyordu...
Abinizle kavga ederken haklı olmanıza rağmen hiç
odaya kapatildiniz mi? Yada ailenizin sizi sadece yemek yemediniz diye azarladığını. Doğruyu söylemek gerekirse ben bunların hiçbirini yaşamadım.Aslında çok güzel bir hayatım var.ABIM OLMASAYDI.Tamam tamam onu öldürecek kadar büyümedim.Zaten bu yaşta hapise girmek istemiyorum."Ondan bu kadar mı nefret ediyorsun?" diyenler için "EVET" ediyorum.Olayların hepsi ailemin beni toplantı salonuna çağırmasıyla başladi.(Toplanti odası bizim ailecek bir şeyler tartıştığımız bir yer)
"Kızım bugün bir karar verdik."
"Ne kararı?"
(Sessizlik)
(Sessizlik)
(Sessizlik)
(Abimin yüzünde güller açarken annemler biraz endişeliydi.En sonunda bir iç çekip babam başladı konuşmaya)
"Abine çok güzel bir teklif geldi."
(Onlara bir "eee nolmus yani" bakisi attıktan sonra annem söze devam etti)
"Fakat bu teklif bizim bazı şeylerden fedakarlık etmemiz gere-"
Abim sözünü kesip hemen atladı.
"Amaaan ne uzattınız be. Parise taşınıyoruz.
O an beynimde hep aynı sözcük dönüyordu.
Parise Taşınıyoruz ..... Parise Taşınıyoruz.....
Parise Taşınıyoruz.............. Benim hayallerim,Benim okulum,Benim arkadaşlarım, peki ya benim hayatımmmm diye bağırmak istedim orada. Ama maalesef ağzımı bile açamıyordum.O an yıkılmıştım.
Annem hemen abime dönerek,
"Ne yaptın sen biz alıştıra alıştıra söyleyecektik"
Babam,
"Hemen söyleyerek planimizi bozdun oğlum neden yaptın"
Bu anda bile ilgi onun üstündeydi.Hemen yumruğumu masaya sertce vurup "O teklifi red ediyorsunuz" dedim ve koşarak odama gittim.Ben elimi masaya vurduğumda annemlerin gözü abimden hızla ayrılıp bana baktılar.Şimdi siz sanıyorsunuz ki annem babam ve abim odama gelicek ve benden teklifi red etseler bile özür dileyecekler.Ama olay öyle değil böyle oldu,
Annem ben odama geçtikten yaklaşık 15 saniye sonra odama girdi(ama ne girmek resmen kadın uçtu) ve "Bir daha bu kapıyı çarpmayacaksın" dedi ve gitti.Ne bir daha kapı carpmayacakmiyim. Orada dedigim şeyin sizde hiç mi önemi yok yani....
BU OLAYLARDAN 1 YIL SONRA...
Bölümün ilk kısmından bu yana 1 yıl geçti.Peki ne mi oldu? Sırf zenginiz diye yalandan arkadaşlarım oldu mesela."Abin?" diye siz sormadan ben soyleyeyim.Abim derslerine hiç çalışmıyor,öğretmeni verdiği teklifi tam 9 kere geri çekmek istedi ama oda para bağımlısı yani Parise boşu boşuna taşındık.Annemlere benim Türkiyede bir hayatı biraktigimi fakat onun hiç çalışmadığını 100 kere falan söyledim.Onlar ne dediler sizce.
"Tamam kızım tekrar taşınırız"
"Cezayı hak etti telefonunu alacağız"
"Bizim artık onunla sıkıca bir konuşmamız lazım"
Mı demişlerdir yoksa
"Şuan abin çalışmıyor diye hiç mi çalışmayacak sanıyorsun "
"Biraz fedakarlık yaptın sadece"
"Burada da arkadaşlarım var ne gerek var şimdi tekrar taşınmaya"
Mı demişlerdir.
Söz sizde.