Sabah annemin odamın perdelerini açmasıyla uyandım. Ama annem her sabahkinden farklıydı. Endişeli ve heyecanlıydı yüzünden belli oluyor du.
Anneme "iyimisin"diye sordum annem bana dönerek
- Sana bir haberim var. Baban işleri artık almanyada yönetmeye karar verdi ve 1 hafta içinde bu evden ve bu ülkeden gitmemiz gerekiyor kızım. Dedi
Aslında annemin dediklerine de çok şaşırmamıştım çünkü babam yemek yerken bu konuyu sofrada dile getirmişti.
Annem odadan çıktı. Size kendimi tanıtmayı unuttum. Ben Elif YILDIRIM 18 yaşındayım ve bu yıl üniversiteye gitmem gerekiyordu ama gitmedim çünkü babamın şirektinde çalışıcaktım.
Annem Ayten YILDIRIM babam Arda YILDIRIM. Babamın bir tane sirketi var tasarım ile alakalı annem ile yönetiyorlar. Zaten aşklarıda böyle başlamıştı bir ara anlatırım uzun hikaye. Babam sirkette forma annem ise kadın giyim ile uğraşıyor...Devam edelim.🌸
Annem odamdan çıktı bende telefonuma baktım ve kızlardan mesaj gelmişti.
Duygu: Bugun ne yapıcazz hava da güzel
Eylül: Sanada "günaydınn" duygucum. Bence avm gidelim. Giyecek kıyafetim yok.
Almina: Bence kahve içmeye gidelim.
Duygu: Eliifff uyan artıkk bak mesajlara
Mesajları okudum ama ben gelemiyeceğimi ve neden gelemeyeceğimi de açıkladım ama kızlarla son bir kez vedalaşmak için kahve içmeye ikna olduk.
Yataktan kalktım ve elimi yüzümü yıkadım. Kahvaltı yapmak için mutfağa gittim burnuma çok güzel kokular geliyordu.
- Yine döktürmüş valide sultanım ya
Annem bana bakıp gülümsedi ve beni öptü
- Günaydın kızımm
Babam da arkadan geldi ve bize sarıldı.
Babam
- aaa bensiz mi
- Baba şirkete gitmemişsin
Babam
- Bugün biraz gec gidicem. Günaydın fındık burunlu kızımm benim. Dedi babam ve onada sarıldım.
Kahvaltı da anneme kızlarla son kez buluşucam dedim. Annem yine her zaman ki nasihatını verdi. Annem: Tamam ama geç kalma yarın sabah yola çıkıcaz gelince valiz hazırlarsın tamam mı? Ağazımda yemek olduğu için kafamı salladım. Babam ise Almanya konusu nu açtı. Babam - kızım sana soramadık ama bu konuda ne düşünüyorsun. - Benim için babam ne derse odur dedim ama sadece buraya alıştım ve arkadaşalarımı çok seviyorum. Bundan dolayı biraz morelim bozuk. Babam - Almanyda da birsürü arkadaş edinirsin kızım üzülme. Dedi ve saçımi okşadı.
Kahvaltım bitmişti bende dışarı çıkacağım için odama gittim ve gardırobumu açtın bugün etek giyesim vardı eteklerim den gri olanı seçtim hava güneşliydi ama kasım ayında olduğumuz için hava soğuktu altına uzun çorap giydim ve üstlük olarakta beyaz omuzları açık bir kazak giydim saçlarımı taradım ve hafif makyaj yapıp çıktım ayakkabı olarak kahverengi batumu giydim.
- Anne ben çıkıyorum diyerek üç fıs parfüm sıktım ve evden dısarı çıktım. Istanbulda yaşadığımız için trafik çok oluyordu kızlara yazdım ve duygu ile evlerimiz biraz daha yakındı onu bekledim ve birlikte diğer kızları almaya gittik.
Duygu: eliff demek gidiyorsun ama bu beni gerçekten üzdü diye bana sarıldı.
Bende duyguya sarıldım. Alıştım artık 11 yaşımda buraya geldim. Ondan önce ankaradaydık yani ankarada doğdum ve 11 yaşına kadar orada büyüdüm. Ordada arkadaşlarım çok güzeldi...🌸
Diğer kızların yanına geldik ve sarıldık ve hangi kafeteryaya gideceğimizi seçtik ve yol boyu benim konum olan Almanya konusunu konustuk.
Eylül: Sen gitme olmaz mı dedi. Beni biraz da olsa güldürdü
Almina da arkadan baş salıyordu
- Bak bizde kalırsın. Sana bizde çok iyi bakarız. Dedi Almina
- Hepinizi çok seviyorum ama üniversiteye gitmediğim için babamın şirketinde çalışmam gerekiyor. Sizde biliyorsunuz zaten dedim. Hepsi yavru kedi gibi başlarıni salladılar.
Kahvelerimiz bitti sonra dolaştık ve kızlarla son veda mı yapıp sarıldım.
- Hepinizi çok seviyorum meleklerım beni unutmayın olurmu iyi ki varsınız canlarım. Dedim ve tekrardan sarıldık ama ne göreyim Almina nın gözleri dolmuş Duygu desen ağlamamak için yukarı bakiyor Eylül arkasına dönmüş...🌸 Biraz ağladıktan zırladıktan sonra eve geldim.Annem ve babam şirkete gitmişlerdi çunku kapımı kimse açmadı. Odama geldim kendimi yatağın üzerine attım. Yatağın üzerinden kalkıp duş almak için lavobaya yöneldim...🌸 Duşumu aldım rahat bir şeyler giydim valizimi toplamaya başladım her şeyin bir anısı ve izi vardı biraz gözlerim dolmuştu ama Almanya bana çok iyi gelecekti inanıyordum. Orada çok farklı şeyler olacaktı kalbim öyle hissediyordu umarın öyledir dedim içimden...🌸 2 valize zar zor sığdırdım. Annem ve babımın eve geldiğini duydum. Hemen kapıya koştum. - Hoşgeldinizz Annem : Hosbuldul kızım. Babam: Yüzümu tuttu (ne yaptığını anlamadım bir sağ bir sola çeviriyordu annemde anlamadı ikimizde babama bakıyorduk) sen ağladın mi diye sordu babam.
- ee kızlardan ayrılıyorum yaa baba gözünden de bir şey kaçmıyor dedim.
Babam ve annem gülmeye başladı valizlerimi hazırladığımı söyledim.
Annem: aferim kızıma benim aynı ben çalıskanlıkta dedi.
Babam anneme yandan bakış attı ben varken mi diyerek ve o kötü gülüşunü ortaya savurdu annem ve bunu bildiğimiz için önceden kulaklarımızı kapattık babam içeri girdi anneme bakıp güldüm. Akşam yemeği felan yedik...🌸 Herkes odasına çekildi ve bu gece hiç uyumak istemiyodum. İstanbulun son sababıhını görmek istiyordum. Ama öyle olmadı. Yatakta uyuya kalmışım...🌸
Sabah erkenden kalktın bizim aile sabah erken kalkınca ölü gibi olur ve konuşmaz.
Evden bir şekilde çıktık babam özel uçak ile gideceğimizi söyledi ve uçağın yanına geldik valizleri aldılar ve uçağa bindik. Koltuklara oturduk ve koltuklar çok rahattı anneme ve babama baktım çoktan uyumuşlardı. Bende kafamı koltuğa yasladım ve uyudum. Hostesin beni uyandırmasıyla kalktım gelmiştik.
Almanya/Berline gelmiştik.
Içim kıpır kıpırdı..🌸 2.bölüm devamında
