İçeriğe geç

Mutlu'msu Mailler

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Mutlu'msu Mailler

Bölüm 2

Bölüm 2; bir arkadaşlığın ölümü

Odamda sinirimi (veya korkumu diyelim.) yastığımdan çıkarıyordum. Peki, kabul yastığımın bir suçu yoktu. Ama o kadar korkuyordum ki o an ne yaptığım umurumda değildi.

Ama bildiğim tek bir şey vardı. O da bu çocuğu ve ya kişiyi bulmam gerektiğiydi. Hemen işe koyulmalıydım.

kendime fısıldadım sessizce,

" Hey! Hemen kalkıp işe koyulmalısın yoksa ölebilirsin!"

Tamam belki birazcık abartmış olabilirdim ama olsun.

kalktım ve mail ile biraz daha bakışmaya başladım. Ne oluyordu bana böyle? en son matematik sınavında bu kadar stresli ve korkuluydum galiba.

ben maille bakışırken korkudan mıdır bilmediğim dolmuş gözlerim kişinin adına takıldı. GökyüzününÖtesi mi? ismi koyan kişi random falan atmıştı bence.

telefonumun çalmasıyla yataktan düştüm. Telefonu elime alıp arayan kişiye baktım, Filiz mi? hangi yüzle arıyordu acaba? ama hayır, bu sefer ona baş eğmeyecektim. Ona bu sabah yaptıklarının bedelini ödetecektim!

telefonu tereddüt ederek açtım.

"Alo?" dedi Filiz.

cevap vermedim ya da veremedim bilmiyordum. Ama yaşadıklarımın bedelini gösterecektim.

"Seray, bak ben çok özür dilerim. Zorundaydım, Seray. Zorundaydım."

"Neden yaptın bunu bana, Filiz" Evet, harika bir soruyla başladım. Açıkçası bunu kendimden hiç beklemezdim ama yapmıştım işte, başarmıştım.

"Seray, biliyorum bana çok kızgınsın ama bak..."

Lafını tamamlamasına izin vermeden konuşmaya başladım,

"Git," dedim sadece.

"Ne?" dedi hafif yüksek bir sesle.

"Evet, duydun. Git dedim, bırak, terk et beni, zaten sana ihtiyacım yok! Kimseye ihtiyacım yok. bir dosta bile."

deyip yüzüne kapattım.

. . . (birkaç saat sonra) . . .

Yalan söylemiştim ona, Aslında benim birine ihtiyacım vardı. Bir dost olsun ne bileyim, bir arkadaş, kardeş, sırdaş, sevgili olsun. Ama yeter ki biri olsun.

Biri için yaşayayım istiyordum. Çünkü bir yaşamak için bir bahane istiyordum kim bilir,

Bir mail daha geldi. Ve bir daha. Sanırım üç tane birden gelmişti.

Müzik çalarımı alıp kulaklığımı taktım. Ve Madrigal'in sesini vicudumu ele geçirmesini seyrettim.

"Hiç gerek yok daha fazlasına," diyordu şarkı.(Madrigal-Seni Dert Etmeler*)

"zamanı tutmaya,"

"Fezaya uçmaya,"

"Geride kaldılar, geride kaldı o günler" Şarkı ilerledikçe gözlerim yanıyor, ne kadardır uykusuz kaldığımı fark ediyordum.

Gözlerime karanlık çöktü. "Geride kaldılar," dedim kendi kendime "İyi olacaksın." dedi bambaşka bir ses.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.